استاد بهترین و آخرین مطالب و دانستنیهای فارسی

رو به آسمان

جدیدترین و آخرین مطالب وبلاگ رو به آسمان از بلاگ رو به آسمان دریافت گردیده و به همراه لینک سایت اصلی نمایش داده شده است. در شرایطی که اطلاعات و مطالب پست های نمایش داده شده نا مناسب بوده و شایسته تذکر میباشد، بر روی دکمه درخواست حذف کلیک نمائید تا از دسترس خارج گردد.



درحاشیه نامه محمّد یزدی

درخواست حذف اطلاعات
محمد یزدی که در جسارت به مراجع وعلماء مسبوق به سابقه است در نامه ای جسارت آمیز خطاب به یکی از مراجع بزرگوار آمرانه وناشیانه از آن بزرگ خواسته که حرمت مرجعیت نگه دارد وآن بزرگ را بازخواست نموده که چرا با فلان فردوافراددیدار داشته اید ؟ در حاشیه این توهین نکاتی به جناب یزدی باید متذکر شد

1- گویا ایشان فراموش کرده اند که نظام با تکیه بر فقاهت ومرجعیت مشروعیت ومقبولیت یافته است واین گونه آمرانه وجسورانه به اسم دفاع از نظام با مراجع سخن گفتن بر شاخه نشستن وپایه ب است واگر بنا باشد تطبیق وانطباقی باشد این نظام است که باید نظرات مراجع را که مرجع مشروعیت هستند لحاظ کند

2- این رفتار که همه چیز وهمه را در چارچوب تنگ خود می خواهد ومی بیند در توهم احساس قدرت مطلق حاصل شده است و بهتر است این فرد کمی در پشتوانه مردمی خود نیز تامل کند وبه یاد آورد که در آ ین انتخابات خبرگان ،مردمی که پایه مهم مشروعیت نظام هستند نه بزرگی به امثال او گفتند پس بهتر است به اندازه خود آن هم به نام مردم یا نظام سخن بگوید

3- مرجع بزرگواری که برایش تعیین تکلیف شده است بی اشتهای قدرت وثروت زاهدانه وبی آلایش مثل یک طلبه معمولی در حوزه زندگی می کند مرجعی که بی محافظ وتشکیلات هر روز در مسجد اعظم تدریس دارد و در دسترس طلبه ها ومردم است ودر بیت بی آلایش ایشان نیز بیشترین ارتباط مردمی بر قرار است و جناب یزدی بهتر است به جای این ده فرمایش ها با الگو گیری از چنین بزرگانی کمی از حصن قدرت زده خود بیرون آید و نه هرروز وهر هفته که حداقل در ماه ویا درسال چند بار بی تشکیلات در میان مردم حضور یابند وباترک غرور وقدرت کمی از لذت حس تواضع ومردمی بودن را حس کند

4- دراین سالها که سیاست زدگی برای مردم حس خلا در ملجاییت ایجاد کرده است و گروه های ومردم در بسیاری مواقع احساس نوعی بی پناهی می کنند وجود مراجع بزرگوار به عنوان پناه مردم وگرو ها حائز اهمیت ومغتنم است ونباید این ملجاو پناه ها را از مردم گرفت

5- و بالا ه به امثال یزدی توصیه می شود قدر مرجعیت بی ادعا را بدانند که اگر خدای ناکرده حرمت اینان دریده شود پیش وبیش از هر چیز وهر همان نظامی که یزدی خودرا بدان دغدغه مند نشان می دهد آسیب خواهد دید



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/900/درحاشيه نامه محمّد يزدي/




عذر تقصیر ما به پیشگاه قرآن و (ص)

درخواست حذف اطلاعات
جان دیون پورت پژوهشگر انگلیسی قرن نوزرهم میلادی کت دارد با عنوان (عذر تقصیر به پیشگاه محمّد وقرآن) اودراین کتاب از دید گاه یک غربی وغیر مسلمان به پیشگاه حضرت محمّد وقرآن عذر می آورد وتحقیق خودرا در دفاع از ورفع اتّهامات علیه ایشان می داند او در مقدّمه کتابش می نویسد :
«تحقیقات و بررسی های حاضر، اثر ناچیزی است. ولی با منتهای صداقت و علاقمندی سعی شده است تا دامن تاریخ حیات محمد از لکه تهمت های کذب و افتراهای ناجوانمردانه تطهیر شود . »(صفحه 29 کتاب )
نو یسنده منصفانه وحق جویانه از آن بزرگمرد تاریخ بشریّت تمجید می کند ومی نویسد :
«هرگاه وضع اعرب را قبل از ظهور محمّد در نظر بگیریم و با اوضاع بعد از قیام او مقایسه کنیم و هرگاه اندک تفکری در شعله عشق و علاقه ای که در قلوب پیروان او برافروخته شد توجه داشته باشیم، به خوبی احساس می کنیم که اگر از تمجید و تکریم چنان مرد بزرگ و فوق العاده ای خودداری کنیم، بی شرمی و بی انصافی است »(صفحه 30 کتاب )
امّاامروز باید این عذر تقصیر را ما مسلمانان چه شیعه وچه سنّی به ساحت قرآن و بیاوریم که نه قرآن را درست فهمیدیم وبدان عمل کردیم ونه از که قرآن اسوه اخلاق نامیدش تبعیت صحیح نمودیم که اگر چنان می کردیم روزگار ما چنین نبود
قرآن را به تعبیر گلایه آمیز خود قرآن که از زبان در قیامت ادا می شود مهجور گرفتیم
(فرقان /30)
ومهجور یعنی قرآن را جدّی نگرفتیم را نیز درست نفهمیدیم
قرآنی که آیات آن در نزول باقلم و فهم ودانش وکرامت انسان آغاز می شود(سوره علق )و به ولایت انسان وایمان ختم می شود (سوره مائده )جدی گرفته نشد وکنار گذاشته شد که اگر چنین نبود امروز باید مسلمانان با کرامت ترین افراد بشر وجوامع ی با سواد وبا دانش محور ترین جوامع می بودند و ولایت علمی وعینی بر جهان می داشتند
باید عذر تقصیر به پیشگاه وقرآن بریم چرا که محمّد (ص) به گواهی قرآن معدن وکان اخلاق نیکو بود
(احزاب /21) و ما همواره هزار ترفند وبهانه می بافیم که زیر اخلاق بزنیم گاه به نام سیاست گاه به بهانه وجود دشمن گاه به خیال اهمیّت بیشتر داشتن امور دیگر و..
به پیشگاه قرآن عذر تقصیر بریم که حتّی دربرابر دشمن ما را مکلف به عد نمود (مائده / 8) و ما با دوستان نیز به عدل وانصاف نیستیم تا چه رسد دشمن
به پیشگاه قرآن عذر تقصیر بریم که بیشترین وپر تکرار ترین اسم خدای خودرا رحمت قرار داد ونام خدای رحیم ورحمان آغاز گر هر سوره شد وما نه بین خود رحمت درستی داریم ونه به جهان چهره دین رحمانی را توانسته ایم ارائه دهیم روزی سخن گو ونماد ونمود شد جه وجنایت اموی وعباسی وامروز نیز یا وتکفیری وافراطیّون دیگر ند یا شیوخ نفتی وسران مستبّد
عذر تقصیر به پیشگاه قرآنی بریم که به ما یاد داد از قوم ها در پرتو امّت بسازیم وما دائم فرقه ساختیم به ما یاد داد در پرتو ولایت ایمانی و ی به اصلاح خود وجامعه بپردازیم وما به تکفیر وتفسیق یکدیگر دلخوش کردیم چه دیروز در تاریخ چه امروز درسیاست واجتماع وفرهنگ
به ما یاد داد وبارها وبارها به تعقّل و شه ورزی خواندمان وما به هزار بهانه بیشترین کوشش را در تعطیل عقول درتاریخ وامروز به کار گرفته ایم قومی با بازگشت به سنّت های قبیله ای وقومی دیگر با ابتلای به درد تحجّر وقوم دیگر با فهم نادرست از ت و ولایت وایجاد تقابل بین ولایت پذیری وعقلانیّت
گاه به اسم ظاهر قرآن به جنگ عقل رفتیم وگاه به نام تمسّک به روایات اهل بیت عقل را فرونهادیم وامروز نیز با عناوین دیگر وبیشتر سیاست زدگی عقل این مخزن وموید وهمراه وهمراز قرآن و را فرو می کوبیم
قرآن به ما مفاهیم متعالی وانسان وجامعه ساز چون خلافت انسان ،ولایت مومنان ،شورای مردمی ،تعاون ،امربه معروف همگانی ،اصلاح گری عمومی ودهها مفهوم مهم اجتماعی آموخت روزی که جهان با این مفاهیم بیگانه بود وامروز داعیه داران مردم وانسان محوری در جهان دیگرانند و در اغلب جوامع جهان هنوز فهم استبدادی از نظام اجتماعی بر فهم مردمی می چربد
آری باید به پیشگاه قرآنی که آیه به آیه آن و ی که لحظه لحظه زندگیش با دغدغه انسان وتعالی و رشد او گره خورده است اما انسان مسلمان امروز باید در حسرت رشد وپیشرفت فرهنگی وتمدنی همچنان انگشت به دهان بماند ،عذر تقصیر ببریم



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/901/عذر تقصير ما به پيشگاه قرآن وپيامبر (ص)/




چه انی عزّت را به ذلّت متهم نمودند ؟

درخواست حذف اطلاعات
تاریخ و شیعه فراز ونشیب هاو رخداد های تودرتو و عجیب دارد یکی از آنها مکالمه تند واعتراض سلیمان صرد خزاعی از شخصیت های معروف شیعه به حسن است که به گفت تو با صلحت مارا ذلیل کردی و حلم وادب وایمان با ملاطفت فرمود: پذیرش صلح از جانب من برای حفظ جان مردم بود
( ابن قتیبه دینوری، ال ه و السیاسه، ج1، ص141.)


غربت ان انسانیت وعقلانیت واخلاق در چنین مواقعی عیان و می شود ی که عین شجاعت وعزت است از سوی نزدیک ترین یارانش به پذیرش ذلت وبالاتر ذلیل ساختن مسلمین متهم می شود ی که در جنگ ها در خط مقدم بود به گونه ای که در خط که درنهج البلاغه نیز منع شده پدر بزرگوارش علی در جنگ صفین را وا می دارد نگذارند این قدر حسن پیش تازد که علی دلواپس سلاله زهرا است
(خطبه 207 نهج البلاغه )
حال این مرد میدان های خطر از سوی زمان ناشناسانی چون صرد خزاعی که گاه جلوتر از خود ند و گاه عقب می مانند به ذلت متهم می شود
پاشنه آشیل مسلمانان وشیعیان در طول تاریخ تا امروز همین افراط گران زمان ومکان ناشناس که همواره احساس را جایگزین عقلانیت می کنند بوده است در صلح حدیبه با مشرکان نیز صحابه ای چون عمربن خطاب جسارت هایی به نمود وگفت :چرا در دین خود اظهار حقارت کنیم وبعدها به شک خود به و در آن روز نیز اقرار نمود
(المغازى، ج 2، صص 607- 606؛ الدرالمنثور، ج 6، ص 77؛ )
نقطه ضربه پذیر جبهه در همین افراط ورزی های جاهلانه است که ی از آن بیرون می آید وغده ای سرطانی می شود در پیکر جهان
یونس بن عبدالرحمن از صحابه جلیل القدر وحکیم هفتم وهشتم وقتی از طعن وکنایه افراطیون به گلایه می کند که اورا زندیق وکافر می خوانند این جواب پر معنا را می شنود که عقل ایشان به وسعت وجود تو نمی رسد
(مجلسی، بحارالانوار، ج2، ص66.)
واین ها نمونه هایی از جور ورنجی است که افراطیون در طول تاریخ بر ان ونزدیکانشان تحمیل کرده اند وکاش مساله تا بدین حا خاتمه پیدا می کرد


اسفناکتر آن است مدعی شیعه ومسلمانی نیز در طول تاریخ همینان بوده اند به گونه ای که آیات ترغیب به صلح قرآن (61 انفال و90 نساء)و فراز های بلندی از نهج البلاغه (نامه 53) خطاب به مالک در توصیه به پذیرش صلح پشنهادی دشمن را کمتر گوینده وسخنران دینی برای عموم نقل می کند واین می شود که نه فقط دیگران که خود مسلمانان وشیعیان تمام باورشان این می شود که وتشیع دین وآیین جنگ وقتالند
درحالی که پیش از آن که دین جنگ یا صلح باشد دین انسان سازی است والبته اهتمامی که به انسان وکرامتش دارد اصل اصیل واولی برایش صلح واصلاح است نه جنگ وکشتار قرآن با مفهوم سازی زیبا وهنرمندانه حتی به جای قتال عربی از واژه جهاد استفاده می کند که بگوید حتی جنگ ظاهریش در مواقع وم جهاد است یعنی تلاشی برای متذکر ومتنبه ساختن انسان های جه زده ونه کشتن ایشان لذا با ظهور کمترین نشانه تنبه به سمت متارکه جنگ می رود



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/899/چه کساني امام عزّت را به ذلّت متهم نمودند ؟/




تقلید یا تذکّر ؟

درخواست حذف اطلاعات
از جمله اشتباهات در شناخت مفاهیم واصطلاحات عدم دقّت در تطبیق دادن عناوین ومفاهیم بر مصادیق واقعی وبه کار گیری نادرست آنهاست به عنوان مثال دو مفهوم غبطه وحسد در اخلاق وجود دارند که اوّلی خصیصه ای مثبت و دوّمی منفی است
اما برخی مواقع این دو دقیق به کار گرفته
نمی شود غبطه آرزوی کمال دیگری برای خود است بدون خواستن سلب آن کمال از آن فرد اما درحسد آرزوی سلب نعمت از دیگران می شود

دو اصطلاح دیگر که بیشتر مواقع مورد غفلت قرار می گیرند ونا بجا به کار گرفته می شوند دو عنوان تذکّر وتقلید است که به خاطر شباهت های ظاهری در تشخیص مصداق اشتباه می کنیم
انسان گاهی عملی از دیگری می بیند ودوست دارد آن را انجام دهد واین نه به خاطر تقلید که ناشی از تذکّر است یعنی عمل آن فرد یک نیکی وکمالی را به انسان متذکّر می شود وآدمی یاد آن عمل می افتد وبه انجامش راغب می شود واین تقلید نیست
مثل این که در وسط میهمانی و اثنای گفتگو های گرم یک نفر برای اوّل وقت مجلس را ترک می کند این یاد آور فضیلتی است که اقتدای به آن تقلید نیست بلکه عمل به تذّکر است به بیان دیگر در تذکّر انسان چیز جدید را با صرف دیدن فرا نمی گیرد بلکه دانسته ها ی قبلی یا ادراکات فطری وعقلی او برایش یاد آوری می شود لذا تذکّر ریشه در علم دارد امّا در تقلید آدمی چیزی را که بلد نیست به صرف پیروی از دیگری انجام می دهد

قرآن بر تذکّر بسیار تاکید می کند وآن را مایه منفعت برای مومنان می داند
وَذَکِّرْ فَإِنَّ الذِّکْرَى? تَنفَعُ الْمُؤْمِنِینَ
و یاد آور زیرا یاد آوری به مؤمنان سود مى دهد (ذاریات /55)
امابر تقلید قید ها می زند که مهم ترین آن قید علم وآگاهی است
وَلَا تَقْف مَا لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ کُلُّ أُولَ?ئِکَ کَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا
و از چیزی که به آن علم نداری پیروی مکن زیرا گوش و چشم و دل موردِ بازخواست اند .(اسراء /36)

لذا در تشخیص ها باید دقیق باشیم وموارد تذکّر ویاد آوری را به اسم تقلید کنار نزنیم و به اسم تذکّر نیز تقلید نکنیم ومهمّ ترین شاخص دراین باره علم وآگاهی است امروز به مدد فراگیری رسانه ها وشبکه های مجازی افراد بسیار در دام تقلید می افتند وطوطی وار القائات دیگران را تکرار وتکثیر و فروارد می کنند و بسیاری نیز از ترس تقلید از تذکّر ویادآوری برای خود ودیگران باز می مانند وتوجّه به تفاوت وتمایز این دو روشنگر راه می تواند باشد

شاخصه دیگر در تمایز تقلید وتذکّر اخلاق است به این معنا که اگر عمل یا گفته دیگری را تکرار کردیم ودر روند این تکرار ها احساس پیشرفت اخلاقی داشتیم یعنی از دروغ وتهمت و حقّ کشی وامثال آن دورتر گشتیم بدانیم که اهل تذکّر بوده ایم که قرآن نیز در آیه مورد اشاره ثمره تذکّر را نفع دانست ومهم ترین نفع نفع روحی وخلقی است امّا اگر به ع شد و در تکرار ها بی توجه به آبروی افراد ومصّر د ر اتهام زنی وامثال آن بودیم بدانیم مقلّد بوده ایم وتنزّل اخلاق در جامعه خصوصا فضای رسانه ها نشان از غلبه تقلید بر تذکّر دارد ولذا باید دقّت کنیم که اگر کارهای دیگران را تکرار یا تکثیر
می کنیم از جنس تذکّر باشد نه تقلید



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/898/تقليد يا تذکّر ؟/




شجاعت وتدبیر

درخواست حذف اطلاعات
در حکمت عملی واخلاق کلاسیک در تعریف فضایل و صفات نیکوی اخلاقی به عنصر حدّوسط توجه می شود واساسااخلاقیّات در سنجش با حدّ وسط شناخته می شوند حدّ وسط در برابر افراط و تفریط است
فرضا در شهوات تفریط در شهوات می شود خمودی و و افراط در آن می شود حرص وحد ّوسط عفّت است وعفیف ی است که وخواسته ومیل خودرا به جا وبه اندازه استفاده می کند در غضب نیز به شرح ایضا افراط در غضب به تهور و تفریط آن به ترس منجر می شود وحدّ وسط شجاعت است وشجاع ی است که غضب خودرا به اندازه وبه جا به کار گیرد ونهادی که درانسان حدّوسط واندازه هر قوّه وغریزه را مشخص می کند عقل است
لذا حکمامی گویند اگر هر قوّه وغریزه ای در اختیار عقل باشد اندازه خودرا می شناسد ودر اعتدال وحدّ وسط خیر از آن حاصل می شود ولذا شرّ که در مقابل خیر است رفتن به افراط یا تفریط است شرّ در قدرت یعنی ترس ولرز ویا از آن طرف تهوّر و کلّه شقی وجسارت وشرّ در وخواست ومیل هم یا سستی وتنبلی و واماندگی ویا حرص وطمع ورزی است


در اجتماع نیز وضعیت همین گونه است وحاکمان جامعه نماد قدرت وغضب ومردم نماد خواست و میل و هستند و اگر سیاستمداران که قدرت وغضب را مدیریت می کند به سمت ترس بروند یا در مقابل گرایش به بی باکی بی منطق آورند شرّ آفرین خواهند بود امّا اگر در پرتو حکمت وعقل و سیاست صحیح در حدّ اعتدال و وسط باشند محصولش شجاعت وبه تبع آن خیر برای خود وجامعه است
خواست واشتهای جامعه نیز متاثر از سیاست ورزی درست دارند گان قدرت است وقتی صاحب قدرت وغضب یعنی حاکمان به اعتدال در قدرت روی آورند خواسته مردم نیز گرایش به اعتدال وحدّ وسط خواهد داشت مردم نه اهل خمودی ونه در پی حرص بلکه گرایش به عفّت خواهند داشت و از آن طرف حاکمان ترسو یا کله شق ومتهّور جامعه را دچار شر ّوبی تعادلی می کنند که در آن فضا عدّه ای درافراط وحرص ورزی وعدّه دیگر در انفعال وسرگردانی می افتند عده ای چندین برابر نیاز خود را به دست می آورند وعدّه دیگر در تامین خواسته ها ونیازهای اوّلی در می مانند


مبانی ولوازم سخنان انقلاب در ورزشگاه در تاکید بر شجاعت وتدبیر بازگشت به همان اصول حکمت عملی که مطرح شد دارد لذا لازمه سیاست ورز شجاعانه عقلانیّت وتدبیر است ودر سایه همراهی قدرت وشجاعت وتدبیر وعقلانیت علاوه بر ایجاد اعتدال در قدرت ورزی قدرتمندان، جامعه ومردم نیز برخوردار از خیر تعادل وعفت عمومی در خواسته ها ونیازها خواهند بود



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/897/شجاعت وتدبير/




مهر ومدرسه وقرآن

درخواست حذف اطلاعات
دینی است که اولین سوره آن (علق) و اولین آیات کتاب مقدسش با خواندن و قلم وعلم وآموختن آغاز می شود
[ بخوان به نام پروردگارت که آفرید *انسان را از علق آفرید *بخوان که پروردگارت کریم ترین است *آن که با قلم آموخت *] این آغاز زیبا وپر معنا نکات معرفتی فراوان دارد که به مناسبت مهر وآغاز فصل دیگر از آموزش سراسری به برخی اشاره می کنیم
1- خدای محمّد وقرآن خدای علم وآموزش وقلم است خ که با قلم می آموزد ونه هیچ ابزار دیگر ،در قرآن اگر در جایی از شمشیر وسلاح سخن به میان می آید جایی است که اغیار ودشمنان قدرت محور می خواهند منطق زور مدار خودرا تحمیل کنند والّا در فضای طبیعی وشرایط معمولی بیش وپیش از هر ابزار قلم وقرائت محور است که نام کتاب مسلمانان ، قرآن از ریشه قرائت وخواندن است
2- قرآن وقتی در خلوت وخدا نازل می شود مثل آیات نخستین نازل شده بر که زیر بنای قرآن نیز همه از این جنس است رابطه بین خدا و رابطه معلم وشاگرد است آموزگار وآموزنده به بیان دیگر ذاتی قرآن علمی وآموزشی ومعرفتی است هدف قرآن فهمیدن هستی از جانب انسان است وداشتن قرائت دقیق از جهان وخدا وخود اولین وآ ین خواسته خدای قرآن است وابعاد دیگر زندگی همه عرضی هستند ویک پدیده را با ذاتیات می شناسند نه با عرضیات لذا تمام قرآن بر محور تعلیم وآموزش انسان است وسایر ساحات تبعی است نه جنگ نه سیاست ونه اجرای حدود و حکومت و نه هیچ بعد دیگر اص اولی ندارد بلکه چون همه تبعی اند باید خودرا باهدف اصلی یعنی علم ومعرفت تطبیق دهند ونه به ع
3- البته تفاوت مهمّی بین علم ومعرفت وخواندن قرآنی با سایر روش های علمی ومعرفتی هست وآن این است که شاگرد مکتب قرآن به اسم خدا می خواند ومی آموزد ویافتن ربط بین اسم خدا وپدیده ها مهم ترین دغدغه وکار یک دانشجو ودانش آموز قرآنی است ونقص مهم علم جدید نیز در ندیدن ربط اسم خدا وماهیات اشیاء است واگر از علم جدید بیش از صالحان طالحان بهره می گیرند وبیش از حقیقت جویان قدرت طلبان کام می ستانند وعلم وتکنولوژی بیش از آن که در خدمت وتحت سلطه انسان باشد انسان در سیطره اوست درهمین نکته نهفته است
جزء اولین جملاتی که در دبستان دانش آموز یاد می گیرد جمله با با آب داد وبابا نان داد است امابه فرموده جوادی آملی این جمله ها با توحید ناب سازگار نیست وبه بیان دیگر رابطه آب دادن بابا با اسم خدا لحاظ نشده است واگر لحاظ می شد باید چنین گفته می شد باباآب ونان آورد نه آب یا نان داد آب ونان دهنده خداست وبابا این داده را می آورد در آموزش ریاضی هم تکیه فقط بر کمیت وعدد است همه کاره ومحور در ریاضیات عدد است اما در منطق آموزش قرآنی بیش از عدد معدود ها اهمیت دارد وتعدد وکثرت ظاهری اص ندارد لذا درمنطق ریاضیات قرآنی دانش آموز باید فرا گیرد که کثرت عددی به مفهوم قدرت وحقانیت واقعی نیست
4- مهم ترین اسم خداوند که در آموزش وخواندن دخیل است اسم خالق است لذا در آموزش قرآنی خلاقیت محوریت دارد البته خلاقیت الهی وهدف آموزش قرآنی به فعلیت رساندن قوه خلاقیت فرد است وانسان تعلیم یافته کامل جلوه از خلاقیت خداوند خواهد شد لذا آموزش معرفت قرآنی آموزش مقلّد پرور نباید باشد



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/896/مهر ومدرسه وقرآن/




غم یا همّ حسین(ع)

درخواست حذف اطلاعات
دقّت نداشتن در فهم معنای کلمات ویا تلقی نادرست از اصطلاحات خیلی از مواقع راهزن انسان هادر شناخت صحیح است چه بسیار بین سرعت وعجله بین دقّت ووسواس بین تندی وقاطعیت بین سیاست وفریب و بین خیلی از مفاهیم واصطلاحات مشابه اشتباه در فهم رخ می دهد
از جمله دو اصطلاح همّ وغم است در روایات بر همّ در محرم وعاشوراء تکیه شده است[نفس المهموم لظلمنا تسبیح و همه لنا عبادة ]
(امالی مفید ص 338)
همّ مساوی با غم واندوه نیست بلکه همّ در عربی وزبان قرآن و فارسی معنای متفاوت از غم دارد قرآن همّ را در توجه وقصد توام با عشق به کار می برد [لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ، زلیخا (دلبرانه) قصد وآهنگ یوسف کرد ](یوسف /24)ودر عربی وفارسی نیز همّ به مفهوم توجّه وقصد پر جوش وشور است
[غم غیر هَم ّ است همّ حالی است نفس را که مردم خواهد که کاری تمام گردد، و همه ? همت خویش بدان آردچنان پندارد که از خواهانی و جویایی او مر آن کار را حرارت غریزی او برمی فروزد و دل او برمی جوشدو غم حالی است نفس را که هرگاه مردم را چیزی ، از دست بشود یا از آن بازماند و بدان نرسد ،] (ذخیره خوارزمشاهی در طب ولغت ،به نقل از لغت نامه دهخدا)
ما در عاشورا ومحرم باید مهموم باشیم یعنی متوجه حسین وکربلا شویم واز خود ودنیا ومشغولیات روزمره ّفراتر رویم همّی که همّت ومعرفت وعشق به بار می آورد والبته چون قصّه حسین جانگداز است توجه به حسین با خود حزن نیز همراه دارد اما حزن اص واولویت ندارد
یعنی صرف حزن بدون همّ وتوجّه متعالی کارساز نیست وگاه حجاب است و عدم توجّه به این معنا مارا در حسّ وحال محرم دچار اشتباه می کند وگمان می کنیم ازما بیشتر حزن واندوه خواسته شده ولذا به دنبال فراهم آوردن اسباب آن در خود وجامعه می رویم که گاه واکنش منفی به دنبال دارد
برای روشن شدن مطلب مثالی
می زنم گاهی برای فردی مشکلی رخ داده فرضا از بستگانش ی در گذشته که برای او پناهگاه بوده است ما در مقابل می توانیم به عنوان همدردی فقط ابراز اندوه کنیم ومی توانیم متوجه این کمبود وفقدان شویم وهمدردی خودرا با اهتمام به پر این خلا در حد توان خود نشان دهیم کار اول سطحی وگذراست وکار دوم عمیق ومانا وسازننده است
در باره کربلا و حسین هم به شرح ایضا، می شود فقط ابراز تاثر کرد وابزار تاثررا بیشتر نمود ومی شود با توجه مشتاقانه به حسین به همت او اهتمام عاشقانه بورزیم دراین نگاه مهم تر از ابزار وظاهر وفضای حزن عمق وباطن وفهم درد وخواسته حسین مطرح است واین که شریعتی می گفت ومی نالید که [حسین بیشتر از آب تشنه ی لبیک بود.افسوس که به جای افکارش، زخم های تنش را نشانمان دادند و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند. )
این سخن ناظر ودرنقد آن نگاه سطحی ومعرفت سوزانه وصرف سوگواری است
متاسفانه رسانه ها وتریبون ها وفضا سازی های ما در محرم بیش از همّ غم افزاست لذا بیش از معرفت احساس وبیش از توجه عمیق وهمت مشتقانه نوحه وناله وبیش از نزدیک شدن به همّ واهتمام به خواسته حسین که همان عد و انسانیت و است تکرار نام حسین را شاهدیم ما حتی در علامت ها ونشانه ها بیش از بهره گرفتن از رنگ سبز علوی و حسینی از رنگ سیاه استفاده می کنیم
اگر متوجه باشیم که درعاشورا به همّ محتاج تریم تا غم به معرفت نیازمندتریم تا مدحت آن وقت سبک مجالس وعزاداری ما گونه دیگر خواهد بود ما در مرگ حسین نمی گرییم بلکه ما بر شهادت او اشک می ریزیم فاصله بین مرگ وشهادت فاصله بین سوگواری حسینی و عزاداری بر مردگان را مشخص می سازد حسین شهید وبلکه سرور وسالار شهیدان است وشهید زنده است وحسین زنده ترین، از مراسم حسین باید عمق زندگی و حقیقت حیات که امید وعشق و مهرورزی وشفقت و اصلاح واخلاق است سر ریز شود نه مرگ وماتم و نفرت افکنی واخلاق سوزی وتفرقه پراکنی



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/895/غم يا همّ حسين(ع)/




مجتهد آزاد ش وعد طلب

درخواست حذف اطلاعات
طالقانی را نسل ما بیشتر از خاطرات وآثارش می شناسد گرچه در دهه های اخیر امثال طالقانی سانسور شدند ونهادهای رسمی فرهنگی با جفای در حقّ امثال طالقانی والبته نسل های امروز حتی ا ز شناساندن او در حدّخاطره گویی از وی نیز دریغ داما بهر حال آثار وخاطرات طالقانی مکتوب ومنتشر است
طالقانی یک مجتهد ومفسّر قرآن ویک مبارز تمام عیار بود ودر بین زندان رفته ها جزو طویل المدت ترین زندانی های به شمار می رود اما این ها همه شخصیّت طالقانی نیست بلکه او دو ویژگی ممتاز وکمیاب دارد که طالقانی را ویژه وبرجسته می سازد
نخست شه اصلاح گرانه ونو شانه ونگاه ودریافت انسانی او از است طالقانی ی را باور دارد ومی شناساند که در دوره معاصرمی تواند زنده وپویا باشد والبته شرط این زنده بودن را طالقانی دریافت انسانی از می بیند عد ی که قرآن طرح می کند برای طالقانی جذ ّت فوق العادّه دارد و روح عد طلب اورا شیفته قرآنی می سازد که هدف بعثت انبیاء را بر قراری عد می داند طالقانی همچنین دریافتی خواهانه از دارد شناخت او از د یوند با مستحکم با است
البته دریافت او درست ودقیق است چراکه قرآن از عد می گوید و از شئون و شعب های عد است درخت عد قطعا شاخ وبرگ وثمرش است لذا طالقانی بشدت با استبداد در هر شکل وچهره مخالف است چه شکل دنیوی وچه شکل دینی آن از آ ین سخنان طالقانی تکیه او بر نهاد وبلکه نظام شورای قرآنی است که از نظر طالقانی نگاه مردم سالار قرآن را شکل می دهد ومردم را در حاکمیت سهمی وافر وحقیقی ونه صوری می بخشد
اما وجهه ممتاز دیگر طالقانی ملیّ گرایی مثبت اوست طالقانی شخصیّتی است که ملیّ می شد وعمل می کند وملیّت را در تعارض با دین باوری واعتقاد مکتبی نمی بیند او به همه ایرانیان با سلایق مختلف ومذهبی نه فقط احترام می گذارد که حقّ می دهد طبق نقل دوستان طالقانی او همان اندازه که برای مذهبیّون در زندان دل می سوزاند برای مار یست ها نیز دل سوز بود که همه را فرزندان این ملّت ومردم می دانست طالقانی خصوصا در اوا عمر خود را پدری برای همه ایرانیان حسّ می کرد ومردم نیز چنین احساسی به او داشتند او صادقانه وخالصانه می کوشید حق پدری را به جا آورد والبتّه به جا آورد
ودلیل دیگر و سرّ نگاه شفقت آمیز طالقانی به همه انسان ها این است که امثال طالقانی درباره انسا ن ها برشی نمی شند نگاه برشی نگاهی است که یک فصل ویک دوره حیات و شه افراد که بیشتر همان دوره فعلی باشد را می بیند وطبق آن درباره افراد قضاوت وداوری می کند که این ریشه در نوعی جمود وتحجر دارد ودرمقابل نگاه برشی نگاه ممتدد ودامنه دار و شه ریشه ای تر به انسان قابل تحول وتحرک قرار دارد که دراین نگاه بیش از حال وگذشته تغییر پذیر به نهاد های اصیل وپایدار تر که ممکن است در آینده دور بروز یابد وشکوفا شود توجّه می شود
دراین نگاه همه انسان هابه خاطر برخورداری از فطرت الهی ارج وارزش می یابنددر فکر مثل طالقانی امید به انسان موج می زند چراکه او جانش با معارف متعالی قرآن عجین است که فرمود : از روح خدا مایوس نشوید، انسان که روح الهی در او دمیده شده است گرچه در دوره هایی چه بسا دچار منیّت های دنیوی و خطاهای خود خواهانه شود اما باطنش با آرمان های الهی گره خورده واین انسان البته مایه امیدواری است
در آ ، امروز جای امثال طالقانی خالی است وخلا وجود چنین روح های بزرگ و شه های فراخ و وآرامش بخش بشدت حس
می شود وگویا نسل های پیشتر در درک افراد بزرگی چون طالقانی بختیارتر وخوش اقبال تر بودند



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/894/مجتهد آزاد انديش وعدالت طلب/




پس از غدیر

درخواست حذف اطلاعات

در غدیر علی را به ولایت برگزید اما بعد از رحلت ولایت علی پذیرفته نشد اما جدا از مصداق ولیّ که علی بود وکنار گذاشته شد بر سر مفهوم ولایت چه آمد ؟

شه به پاسخ این سئوال روشنگر خیلی از مسائل خواهد برای این که بدانیم سرانجام مفهوم وعنوان واصطلاح ولایت چه شد ؟باید از تاریخچه این مفهوم وهمچنین لوازم آن آگاه شویم مفهوم ولایت مثل خیلی از مفاهیم اجتماعی ابداع وابتکار قرآن است در قرآن ما با چند مفهوم اجتماعی مشابه هم در معنا روبرو هستیم ،که مهم ترین آنها سه مفهوم خلافت ،ولایت ، ت است

خلافت در قضیّه آفرینش آدم مطرح می شود وبه آدم مقام خلیفه عطا می شود(بقره /30) و ت به ابراهیم داده می شود واو مردم از ناحیه خداوند می گردد (بقره /124)وولایت که درباره خداوند و وطبق تفسیر اکثر مفسران شیعه وسنّی درباره حضرت علیّ به کار رفته است (مائده /55)

وامّا آنچه در غدیر اعلام شد دربردارنده هرسه مفهوم با محوریت ولایت بود وتع ر خطبه غدیر هم نشان می دهد که هر سه مفهوم استفاده شده است وبه خاطر برتری و کامل بودن ولایت این عنوان محور قرار می گیرد (سرّ برتری ولیّ آن است که از میان سه مفهوم تنها ولیّ درباره خداوند نیز اطلاق شده است )و علیّ جامع خلافت و ت وولایت معرفی می شود

امّا بعد از رحلت اکرم به انتصاب ایشان عمل نشد امّا این سه مفهوم هرسه در تاریخ ماند وبرای هرسه مصادیقی تراشیدند حاکمان اولیّه خلیفه لقب گرفتند خلیفه اوّل ودوّم و .. یعنی خلافت نصیب سیاستمداران شد و بزرگان ورییسان مذاهب لقب گرفتند وچهار مذهب با نام خود شناخته شد ند شافعی و حنبلی و.. وچون شاخصه این افراد فقاهت بود و جنبه وعنوان فقهی یافت وامّا عنوان ولایت را به برخی از صوفیان وعارفان دادند که تعبیر مولانا درباره اینان مشهور شد

از نظر سیر تاربخی ابتدا خلیفه در دهه نخست بعد از رحلت وسپس چند دهه بعد وسپس ولیّ نزدیک یک قرن بعد جا افتاد واین سیر نشان می دهد که نگاه به مفاهیم قرآنی ابتدا غلبه داشت وسپس به سمت مفاهیم علمی وفقهی وبعد عرفانی توجه شد بنابراین هیچ کدام از سه مفهوم از ذهنیّت جامعه وتاریخ حذف نشدند بلکه در یک سیر زمانی برای یک به یک مصداق ومورد مشخص شد

این موضوع نشان می دهد مساله ت وولایت امری با ریشه قرآنی ونهادی غیر قابل انکار بوده است والبتّه جامعه به جاهلیّت بازگشته عربی بعد از رحلت کاری که کرد اوّلا این مفاهیم را به تعبیر قرآن تکّه تکّه کرد واز هم جدا کرد
[الَّذِینَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِینَ
همانان که قرآن را تکه تکه د] (حجر /91)
ودوم این که مصداق کامل وجامع این سه مفهوم را کنار زدند
و کار اول مقدّمه ای بود برای دوّمی چون می دانستند که شخصی که لیاقت هر سه عنوان مرتبط را باهم داشته باشد یعنی هم خلیفه هم وهم ولیّ باشد در صدر در غیر علیّ امکان پذیر نیست لذا اوّل این مفاهیم را ازهم جدا د وسپس هر مفهوم را بر افرادی که به زعم خود درآن بخش برجستگی داشتند دادند برخی را خلیفه وبرخی را وبرخی دیگر را ولیّ لقب دادند

نکته نهایی این که با نگاه دقیق به این روند تاریخی تفاوت اصلی ومهم شیعه ودیگران روشن می شود که شیعه سه مفهوم وولیّ وخلیفه را ابتدا وبه نحو جامع بااستناد به سخن در شخصیّت علیّ
می بیند ودیگران این مفاهیم را ازهم جدا کرده اند و اشخاص مختلف هر کدام را سهمی می دهند پس اختلاف در اصل اعتقاد به این مفاهیم نیست بلکه در کیفیت تطبیق وتعیین مصداق آنهاست



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/893/پس از غدير/




غدیر ،ولایت وامّت

درخواست حذف اطلاعات

در غدیر دقیقا چه رخ داد ؟چرا غدیربعد انکار شد ؟اگر سقیفه جای غدیر را نمی گرفت سرنوشت مسلمانان به چه سمتی می رفت ؟این ها ونظایر این سئوالات درباره غدیر اهمیت بسیار دارد والبته متاسفانه کمتر پاسخ دقیق وروشنی به آنها داده شده است ومحور همه سئوالات همان سئوال اول است که رسیدن به پاسخ آن جوابگوی سایر سئوالات نیز هست لذا دراین نوشته در باره همان سئوال می شم که در غدیر دقیقا چه رخ داد ؟


ظاهر قضیّه این است که علیّ را ولیّ خود معرفی کرد ودو تفسیر درتاریخ از این عمل داده شد تفسیری که می گوید علیّ را دوست ویاور مردم معرفی کرد وتفسیری که می گوید علیّ را به ت امّت نصب کرد وبه نظر می رسد هردو تفسیر دارای نقص است وماجرا را کامل ودقیق بیان نکرده است
نقص ونقد مهم تفسیر نخست این است که در آن شرایط وفضا صرف معرفی علیّ به دوستی چه ضرورتی دارد ودرمانگر چه دردی است ؟
ونقص تفسیر دوم این است که به یک جنبه پرداخته شده است واز سایر ابعاد قضیه غفلت صورت گرفته است ولذا باید به تفسیر سومی شید
تفسیر سومی که از غدیر می توان ارائه داد وجریانات قبل وبعد از غدیر نیز آن را تایید می کند این است که غدیر نصب علی به ت بود اما تنها این نبود بلکه غدیر اولا اعطای مقام نویی به انسان بود وعلی بشر دراین منصب بود وباغدیرفقط علی ولیّ نشد بلکه انسان به مرتبه ولایت رسید وتاریخ تکامل انسان یک جهش مهمّ وتغییر مهم را تجربه کرد نهایت مقام انسان که نبوت بود حال به ت ارتقا یافت


نبیّ یعنی ی که از غیب وملکوت گزارش وخبر می دهد وبه بیان دیگر علم حصولی به غیب دارد اما و ولیّ ی است که ارتباط حضوری با غیب دارد و ولیّ است یعنی مقرون وهمراه وپیوسته به غیب است و همچنین اگر تا پیش از آن از خلافت انسان سخن می رفت که در خلافت به معنای جانشینی نوعی غیبت لحاظ می شود وخلیفه در غیبت حاکم اصلی خلیفه است حال سخن از ولایت است یعنی غیبتی حسّ نمی شود و وماورای عالم حسّ ارتباط عینی وشهودی دارند لذاست که علیّ فرمود :اگر ها کنار رود بر یقین من افزوده نمی شود(کشف الغمة فی معرفة الأئمة , ج 1 , ص 170)
چراکه اساسا ای برای و ولیّ مطلق نیست پس در غدیر خلافت به ولایت ونبوّت به ت وخبر وگزارش به عین وحضور ارتقاء یافت
نکته مهم دیگر در جهش تکاملی انسان در غدیر بعد اجتماعی آن بود در غدیر برای علی بیعت گرفته شد وامّت با علی بیعت کرد یعنی امّت شریک مقام علیّ شد امری که به این شکل در تاریخ دیانت بی سابقه بود و گرچه قبلا مثل بیعت با اهل مدینه رخ داد ه بود اما سخن از ولایت نبود بلکه همراهی با نبوّت بود اما در غدیر بیعت با ولایت است و ولایت طرفینی است مثل عقد اخوّت که دو فرد برادر هم می شوند در غدیر بیعت امّت بود با ولیّ ورابطه ولایت طرفینی برقرار شد علیّ ولیّ امّت وامّت نیز ولیّ علی شد علی یار ودوست وس رست امّت وامّت نیز یار ودوست و برخوردار از شئون ولایت الهی علی بر جامعه
به بیان دیگر ولایت نهادی است که دو پایه مهم دارد ولایت خدا بر انسان و ولایت انسان ها بر یکدیگر وعلیّ محور این دوشد که ولایت خدا بر انسان ونمود و ولایت انسان ها بر هم بود ودر ولایت مثل علیّ هم ولایت خدا جاری است وهم ولایت انسان وجامعه و این ولایت هم الهی است هم مردمی هم حقّ خدا مطرح است وهم حق مردم با ولیّ شدن علیّ فقط علیّ حاکم بر جامعه نیست بلکه در محوریّت مثل علیّ مجموعه جامعه بر خود نیز حق ولایت دارد
و امّا جاهلیت استبداد زده واستبداد پرست عربی که بعد از دوباره احیاء شد سقیفه را جای غدیر نشاند ودراین مبادله ومعامله پرخسران فقط در حقّ علی ظلم نکرد بلکه بیشتر در حقّ تمام جامعه ستم روا داشت که محور ولایت جامعه بر خود را از میان برداشت غدیر می خواست انسان وجامعه را در شئونات خود ولیّ خود قرار دهد وحاکم وتعیین گر سرنوشت خود اما شرط وجواز آن ولایت علیّ بود ووقتی علیّ کنار زده شد آن بنا هم فروریخت ولذا گرچه برخی از ظواهر ولایت جامعه بر خود در ابتدا به شکل صوری حفظ شد مثل بیعت روز بعد از سقیفه یا شورای خلافت خلیفه سوم اما چون هیچکدام از اص وواقعیت برخوردار نبود نتیجه آن در سیاست به استبداد وسلطنت اموی وسپس عبّاسی ودر علم وعرفان نیز به ولایت نااهلان و جاهلان عالم نما منتهی شد



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/892/غدير ،ولايت امام وامّت/




انزوای خط

درخواست حذف اطلاعات
آقای مهاجری جانباز بازمانده از انفجار دفتر حزب ومدیر مسئول رو مه وزین در سخنانی گفته اند که خطّ مدتهاست منزوی شده است واین البتّه سخن درستی است امری که عامل بسیاری از بحران های وفرهنگی واجتماعی در جامعه نیز هست این سخن را شواهد و نشانه های مختلفی درجامعه تاییدمی کند که به برخی اشاره می کنیم


1- شخصیّتی جامع وعمیق داشت هم فقیه بود هم فیلسوف ومتفکر و مصلح پیشرو و هم عارف والبته سیاستمدار وخطّ نیز خواسته وناخواسته از این جامعیّت وعمق برخوردار بود لذا حواریّون از شخصیّت های مختلف وعمیق ومصلح متشکل بود از مطهری تا مفتح وبهشتی تا وهاشمی تا رجایی وچمران ومیر حسین و حسن حبیبی همراهان بودند که بازتاب دهنده جامعیّت وعمق شخصیّت بودند اما متاسفانه در دهه های اخیربیشتر شخصیت هایی از جنس حواریّون یا منزوی شدند ویا مطرود واین یعنی خطّ به انزوا رفته است
2- نگاه به نگاهی چند بعدی با محوریّت نگاه عرفانی بود لذا در زمان تریبون های فکری وفرهنگی رسمی دراختیار متفکران عمیق و شناسان چند بعدی ش مثل مطهّری وشریعتی وعلاّمه جعفری بود وامروز بیشتر واعظان ظاهر گرا وبدتر مدّاحان بی سواد و پرمدّعا تریبون داران فکر وفرهنگ رسمی گشته اند واین یعنی انزوای خطّ
3- در زمان مراکز فرهنگی رسمی مثل صداوسیما ومطبوعات رسمی و سازمان هنری تبلیغات باداشتن حداقل امکانات وشبکه محل حضور نویسندگان و کارگردانان و هنرمندان بزرگ با گرایش های مختلف فکری بود از سیّد محمد خاتمی تا محمد علی ی ندوشن تا مسعود بهنود تا احمد عزیزی وشهید آوینی در مطبوعات وسازمان هنری و علی حاتمی تا ناصر تقوایی و بهروز افخمی تا محمد رضا شجریان وشهرام ناظری و سراج در تلویزیون فکر و هنر خودرا عرضه می د وامروز مراکز فرهنگی رسمی بیشتر محل حضور وابستگان ب وجناحی ویا هنر وفاقد عمق و محتواست واین یعنی انزوای خطّ
4- در نیز نهادهای رسمی ی بازتاب دهنده شه شمندان مصلح معاصر چون مطهری وشریعتی و بهشتی که همراهان فکری وانقلاب نیز بودند بود اما در دهه های اخیر تفکرات متحجرانه در تریبون رسمی دارند ونظرات افرادی چون آقای مصباح که کاملا در برابر تفکرات اصلاحی امثال مطهری وبهشتی است تبلیغ رسمی می شود واین نشانه دیگری از انزوای خطّ است



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/891/انزواي خط امام/




ریشه سکولاریسم کجاست ؟

درخواست حذف اطلاعات
در هفته گذشته فیضیّه سخنران آن تجمّع (حسن رحیم پور ازغدی ) ریشه سکولاریسم را در حوزه دانست وبا توهین به مراجع عباراتی موهن و خارج از ادب ونزاکت درباره مراجع به کار برد که باعث تاسف برای سخنرانی است که ادّعای حوزوی بودن دارد امّا فارغ از ادبیات بی ادبانه این فرد، درباره ادّعای ایشان که گفته اند ریشه سکولاریسم در حوزه است، نکاتی قابل طرح است

1- حکومت امروز در ایران که بر محور استوار است محصول دانش وتلاش حوزویان از دوران شیخ مفید تا کنون است واگر گوینده حاکمیت را سکولار می داند امر دیگری است اما اگر چنین ادعایی ندارد قطعا به مبانی ولوازم سخن خود واقف نیست و حوزه ای که محور دروس خارجش کتاب گرانسنگ جواهر الکلام است که نویسنده اش از م عان حکومت و ان است نمی تواند سکولار باشد حتی اگر چنین قصدی داشته باشد


2- البته حوزه ودروس سطوح عالی آن بی نقص ونقد نیست وقطعا محتاج اصلاح وتکمیل است امّا اتهام سکولار به سنتّ علمی که پرورش دهنده نظریه پردازان بزرگ حکومتی واجتماعی از صاحب جواهر تا اسانی ونایینی وعلامّه طباطبایی و بوده است اتهام ناجوانمردانه والبته قدر نشناسانه است وسخن از سکولاریسم راندن درباره انی که به تعبیر رساله های علمیّه وعملیّه خودرا با مرکب خون نوشته اند ظلمی آشکار است


3- این سخنران وپیش تر از او ان دیگری با عناوین وغیره درادوار مختلف با ادّعای طرفداری از حکومت و به مرجعیت توهین کرده اند اما گویا فراموش کرده اند که میوه درخت مرجعیّت است وتضعیف وتوهین به مراجع ت یب اساس این حکومت و ولایت ونشستن بر شاخه و ب بن است


4- سکولاریسم را اگر به ج دین از سیاست واجتماع معنا کنیم در دو نوع جامعه امکان بروز وظهور دارد اوّل در جامعه ای که مبانی فکری وعلمی ودینی آن سازگار وهمراه با سکولاریسم است مثل اکثر جوامع شرق دور که تابع ادیان فارغ از دنیایی چون دین بودا هستند دوّم در جامعه ای که بعد از افراط در تفسیر حوزه نفوذ دین خصوصا در ساحت سیاست سایر منابع معرفت چون عقل بشری کنار زده می شود واین افراط به دنبالش واکنش متقابل دارد وبه دل زدگی از اصل دیانت وکنار زدنش از اجتماع منتهی می شود امری که بعد از حاکمیّت افراطی کلیسا و یّت در غرب رخ داد وفضا را به سمت تفریط و انکار نقش دین و سکولاریسم پیش برد واین مساله تا امروز تداوم یافته است
وقطعا سخن وعمل انی مثل سخنران اخیر مدرسه فیضیه به این سمت و جهت می رود که از درون این افراط ها تفریط ها وواکنش های متقابل را شاهدیم لذا اگر جامعه و یا حتی حوزه گرایش به سکولاریسم پیدا کند بیش از هر امثال همین سخنران وتند روی های ونظریه پردازی های افراطی این جماعت باعث وبانی آن است ولذا خطاب به این سخنران باید گفت ریشه سکولاریسم در حوزه نیست اما سکولاریسم پیامد و واکنش وع العمل جامعه به رفتار وگفتار امثال شما ست که هر چیزی را با عینک سیاست زدگی می بینید وهمه چیز را در سیطره نگاه ناقص سیاست زده خود جستجومی کنید وسکولاریسم واکنش جامعه به کنش تندروانه ونگاه تنگ نظرانه وسیاست بازانه امثال شماهست ولذا بهتر است بدون فرافکنی در وجدان خود خودرا متهم سازید ودرد را از آنجا اصلاح کنید



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/890/ريشه سکولاريسم کجاست ؟/




معرفت ،مدارا وبصیرت

درخواست حذف اطلاعات
1- صادق علیه السّلام در دوره زندگی می کنند که به دلائل مختلف واجتماعی وفرهنگی جامعه درگیر تحولات مختلف علمی وفرهنگی و است اول این که نسل های جدیدی پدید آمده اند که در فقدان (ص)به دنبال فهم دین هستند وبه نحو طبیعی دنبال جایگزینی برای فقدان در فهم دین هستند ودوّم ورود فرهنگ هاوتفکرات جدید است که خواه وناخواه در فهم وت قرائت های جدید از دین تاثیر گذار گشته است وسوم بعد از چند دوره حاکمیت اموی ومروانی وعباسی با انگیزه های قرائت های مختلف وگاه متضّاد وانحرافی از دین پدید آمده است و چهارم وضعیت ناهماهنگ و اختلاف آلودشیعیان است فرضا زیدیه ها با طرح وم قیام فرقه سازی نموده اند
2- در وضعیّت مذکور صادق (ع) مقابل چند نوع انحراف می ایستد وروشنگری می کند نخست دربرابر گروهی از مدّعیان فقه که با اسنتباط های من در آوردی در اصول وفروع ومقدّم اجتهاد بر ت انحرافات فکری وعلمی را دامن می زنند
و دوّم دربرابر فرقه صوفیّه که با برداشت انحرافی از زهد دینی به ترویج عاطل وباطل بودن وتنبلی وبیکاری می پردازند وسوّم در برابر متکلّمان متاثر از جریانات وحاکمان مستبد که در ترویج جبر گرایی وتقدیر گرایی و در مواردی با نفی خدا در توجیه ظلم ظالمان وجبّاران می کوشند چهارم در برابر افراطیّون شیعه که لازمه ذاتی ت را قیام ومبارزه مسلحانه می دانستند وبر زمان خود انواع فشارها را وارد می سازنند وبالا ه با فشار واذیت وآزار دستگاه حاکم به نوعی باید مقابله کند وسیاست سالوسی و مستبدانه آنها را خنثی سازد
3- در این وضعیّت بغرنج و پیچیده وذوابعاد چند کار اساسی انجام می دهند نخست تربیت مجتهدان متّکی بر علم ت و تبیبن روش اجتهاد صحیح که متاخّر ومتاثّر از عنصر ت است دوّم ارائه روش اعتدالی زندگی ی ومقابله عملی با زهد ریایی ومفسده خیز صوفیانه وسوم تبیین کلام وعقیده صحیح ی ونقد جبر گرایی وامثال آن وچهارم تسلیم نشدن در برابر فشارهای افراطیّون زیدی مسلک وپیش گرفتن روش مدارا وتقیّه در شرایط حاکم وپنجم در کنار عدم مقابله مستقیم ومبارزه مسلحانه با حاکمیت جبّار به مقابله فرهنگی با عقیم ساختن مایه ها وپایه های تفکرات مستبدانه وظالمانه می پردازند
4- باتوجه به سیر اجمالی در وضعیت وفرهنگی زمان و روش های مقابله ایشان به دشواری وپیچیدگی وذو بطون بودن تلاش های می توان پی برد ورهروان صادق علم ومعرفت وصداقت وبصیرت باید این مسائل را درفهم دقایق رفتار وگفتار آن حضرت مورد لحاظ قرار دهند وبدانند که اصول واُمّهات فضای صدور روایات و کلمات آن بزرگوار چه بوده است ؟وبدون لحاظ این فضاها نمی توان به فهم دقیقی از مکتب صادق آل محمد وعالم آل علی رسید



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/889/امام معرفت ،مدارا وبصيرت/




نکاتی درباره حیات در قرآن

درخواست حذف اطلاعات
1- در قرآن در سوره عنکبوت از زندگی ا وی با عنوان حَیَوان به معنای زنده تعبیر شده است
وَمَا هَ?ذِهِ الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ الْحَیَوَانُ لَوْ کَانُوا یَعْلَمُونَ
و این زندگی دنیا جز سرگرمى و بازی نیست و بی تردید سرای آ ت ، همان زندگی است اگر اینان معرفت و دانش داشتند (عنکبوت /64)

2- باتوجه به آیه قبل، حیات دنیوی انسان که مقابل حیات ا وی است حیات خالص نیست به معنای این که حیات وزندگی دنیوی مخلوطی از حیات ومرگ است ولذا ما در دنیا هیچگاه تمام حیات را نمی چشیم بلکه لحظه لحظه وجود ما آمیخته ای از زندگی ومرگ است واین که انسان دردنیا دربهترین شرایط دنیوی نیز احساس کمبود می کند بازگشت به همین دارد که حیات انسان در دنیا همه اش زندگی وحیات نیست بلکه جزء جزء آن با مرگ آمیخته است

3- درمقابل حیات دنیوی و حیات ا وی ،حیات جهنّم مطرح است که نه زندگی ونه مرگ است

إِنَّهُ مَن یَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِمًا فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لَا یَمُوتُ فِیهَا وَلَا یَحْیَى?
مسلماً ی که گن ار به پیشگاه پروردگارش بیاید ، دوزخ برای اوست که در آن نه مى میرد و نه زندگی مى کند .(طه/74)

4- باتوجه به آنچه گفته شد انسان چند نوع حیات را می تواند تجربه کند اول حیات دنیوی که مخلوط به مرگ است دوم حیات ا وی که حیات محض موقت است سوم حیات جهنّمی که برزخ بین مرگ وحیات است وچهارم حیات بهشتی که حیات خالص ابدی است درواقع انسان با ورود به ساحت قیامت حیات محض را تجربه می کند ودراین تجربه مومن وکافر مشترکند اما بعد از حسابرسی برای مومن حیات خالص ابدی
می شود واز کافر حیات محض گرفته می شود و وارد برزخ بین حیات ومرگ می شود

5- در قرآن از مرگ به یقین یاد شده است
وَاعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّى? یَأْتِیَکَ الْیَقِینُ
و پروردگارت را تا هنگامى که تو را مرگ بیاید ، بندگی کن .(حجر/ 99)
واز نکات قبل سرّ این موضوع روشن می شود چراکه بامرگ هم مومن وهم کافر در قیامت وآغاز حیات ا وی حیات محض را تجربه می کنند ویقین یعنی همان تجربه حیات محض
وشکّ در دنیا بازگشت به درک حیات ناقص دارد و ب یقین در دنیا از دشوارترین کارهاست که باید از سطح حیات دنیا فراتر رفت والبتّه در ایمان آوردن یقین لازم نیست وظنّ وگمان کافی است واین مطلب را در نوشته دیگر با تفصیل بیشتر مطرح می کنیم انشاء الله



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/888/نکاتي درباره حيات در قرآن/




شناس استراتژیست

درخواست حذف اطلاعات
آیت الله بهشتی فقیه و متفکّری نو ش وسیاست ورزی طراّح و استراتژیست و حقوق دانی برجسته بود بهشتی از نسل ّونی بود که علم ودیانت و شه وسیاست را به درستی وبه عمق پیوند داده بودند فردی که هم با مجتهدانه آشنا بود وهم فلسفه های معاصر را دقیق می شناخت وهم بر زبان روز در ظاهر وباطن مسلطّ بود
بهشتی در اخلاق نیز خلقی بهشتی داشت وذرّه ای ریا و دورویی را در خود بر نمی ت د در خاطره یکی از همراهان بهشتی خواندم که بهشتی طبق اجتهاد ونظر خود گفتن شهادتین برای ولایت علی در اذان را لازم نمی دانست روزی به او گفتیم این کار شما در اذان مایه کم شدن ارادت برخی می شود بهتر است در اذان این فراز را بیاورید اما ایشان نپذیرفت واین کار را نوعی ریا می شمرد بعد دیگر خلق بهشتی بهشتی سعه صدر وتحمل بالا ورعایت ادب واخلاق در مواجهه با مخالفان و معاندان سرسخت وبی اخلاق بود شاید در تاریخ معاصر کمتر شخصی به اندازه بهشتی آماج تهمت ها وبداخلاقی های مخالفان قرار گرفته باشد
بی اخلاقی درکشور ما توسط حزب توده بنیانگذاری شد واولیّن قربانی آن مصدق بود بعدها این رویه غیر انسانی توسط مجاهدین خلق بقایای فکری و حزب توده علیه بهشتی با محوریت بنی صدر به کار رفت واما بهشتی در برابر آماج اتهامات وبد اخلاقی ها صبور وشکیبا ومقیّد به ادب بود همسر بهشتی می گوید درآن زمان ی جرات نداشت حتی غیبت مثل بنی صدر را در خانه انجام دهد البته این بد اخلاقی ها در دهه اخیر متوجه یار وهمرز بهشتی هاشمی شد که مدّت وحدّت وشدّت آن حتی از وضعیت بهشتی فراتر رفت


خصوصیت دیگر بهشتی آزاد شی فکری ایشان ومجال دادن به افکار مختلف بود در دوره ای که هجمه ها علیه شریعتی فراوان بود از معدود ونی که با صلابت از شریعتی دفاع کرد و طبق گواهی پدر شریعتی اصلاح ودست بردن در کتب شریعتی بعد از فوت ایشان را ناصحیح دانست شهید بهشتی بود بهشتی در این جریان حتی با برخی از دوستان آن دوره خود مثل آقای مصباح یزدی درگیر شد وروش اورا در مقابله با شریعتی مورد نقد ونفی جدی وتوبیخ قرار داد
بهشتی فردی مدبّر ودور ش بود او قبل از دهه چهل به فکر کادر سازی برای زمان استقرار نظام ی و جزو پیش تازان کار تشکیلاتی بود ودبیرستان دین و دانش ومدرسه حقانی را درقم به این نیّت بنا نهاد که بعدها بسیاری از یاران انقلاب در این دو کانون مهم علمی وفرهنگی تربیت شدند کتاب ?فلسفه دین? آن شهید بعد از گذشت چندین دهه همچنان جزو بهترین متون در ارائه معارف ی به جوانان است بهشتی به زبان های انگلیسی وآلمانی نیز مسلّط بود از این رو بی حجاب و بی واسطه زبانی فرهنگ مغرب زمین را می فهمید ولذا فهمی دقیق از غرب داشت وبه خاطر خصوصیات بر جسته چندگانه آن شهید بود که درباره ایشان تعبیر ملّت را به کار بردند

امّا متاسفانه در سالهای اخیر درمیان جامعه نخبگان و مسئولان این ویژگی ها کمرنگ شده است وبخش مهمّی از نقص واشکالات بازگشت به این موضوع دارد انقلاب ی در پرتو همراهی وتعامل وهمفکری نخبگان شه چون بهشتی ومطهری وشریعتی وطالقانی و و مفتّح وبازرگان ومنتظری وهاشمی با ومعمار انقلاب به پیروزی رسید وتداوم ونشاط انقلاب نیز به این جنس همراهی ها نیازمند است ودر زدن وحذف امثال این بزرگان با هر نیّتی وهر شکلی جامعه وانقلاب زیان ها خواهد دید وتا به امروز نیز از این ناحیه کم ضربه نخورده است لذاباید درشناخت وقدرشناسی وایجاد زمینه حضور وتاثیر گذاری افراد وافکاری از جنس شه وعمل آن بزرگان امروز نیز کوشید وراه را بر نخبه سوزان وتفرقه افکنان وانحصار گرایان وفرصت طلبان ومتحجّران بست



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/887/اسلام شناس استراتژيست/




قدرشناسی ودرس آموزی از تیم ملیّ

درخواست حذف اطلاعات
چند روز پیش نوشته ای در عیب وهنر فوتبال قلمی نمودم اما این بار نه درباره فوتبال که درباره بازیکنان ایرانی حاضر در جام جهانی و قهرمانی آنان می نویسم مردانی که این روزها همه را ودار به تحسین کرده اند نه فقط به خاطر فوتبال ونه حتی بازی های خوبشان بلکه به خاطر برخورداری از روح جنگدگی وتلاش وغیرت ستودنی شان در دفاع از نام ایران قهرمان ملی ی است که برای کشور ش نه برای خود برای مردمش ونه باند وقبیله اش تمام قدرت وغیرتش را به صحنه می آورد ب در صحنه ای که بازیکنان ایرانی برای دفاع از دروازه ایران خودرا به زمین زدند وتوپ لحظاتی گم شد غیرتی غرورین نمایان شد
این روزها در شرایطی که به دلائل مختلف داخلی وخارجی مردم ازحس ّ وجود قهرمان در عرصه های مختلف ناامید شده اند و دوستان نادان ودشمنان دانا زمینه ظهور قهرمانی قهرمانان عرصه های حیات اجتماعی را عقیم ساخته اند ،مردم چشمشان روشن به قهرمانی غرور آمیز قهرمانانش در عرصه جام جهانی است


ما شرقیان دلبسته قهرمانان هستیم واگر قهرمانی وقهرمانان را در واقعیات جامعه نیافتیم آن را در نمادها دنبال می کنیم وورزش که عرصه نماد است امروز جور قهرمان سوزی ها را در عرصه های مختلف باید بکشد واعضای تیم ملی به درستی این خلا ء را دریافته اند وجانانه می کوشند نیاز قهرمان طلبی مردم ایران را پاسخ در خور دهند
در شرایطی که در زندگی واقعی پدران نمی توانند قهرمان خانواده باشند به خاطر هجوم مشکلات اقتصادی و غیره معلّمان و نویسندگان نمی توانند قهرمان فرهنگی باشند به دلایل قبلی به اضافه ضعف مدیریت فرهنگی ونبود استراتژی درست فرهنگی در کشور وسیاست مداران نمی توانند قهرمان باشند به هزار دلیل از جمله تن ندادن به اصل وحدت وتعامل و شه به منافع ملیّ و فعالان اقتصادی قهرمان نیستند که غلبه فرهنگ تکاثر وسو دجویی میان آنان مردم را از ایشان نیز نامید ساخته و ذا درسایر عرصه ها دراین اوضاع تیم ملی ما در جام جهانی قهرمانانه بازی می کند وازاین جهت وباتوجه به وضعیت کشور کاری می کنند کارستان


نباید گذاشت ملت از قهرمانی وقهرمان داشتن نومید شود امری که آرزوی دشمنان این مردم است ومردم امروز به قهرمانان غیور بیشتر نیاز دارند تا قهرمانان صرفا پیروز ولذاست که تیم ایران اگر جانانه بازی کند ولو ش ت بخورد چیزی از ارزش قهرمانیش کم نمی شود مردم عاشق انی هستند که برای کشور دل می سوزانند واز جان مایه می گذارند ولو نتیجه رضایت بخش نگیرند امری که در منفعت طلبی ها ومنم منم گویی های عرصه های زندگی جمعی از جمله سیاست در دهه های اخیر رنگ باخته است مردم قهرمانان خودرا قدر می دانند و ون وسایر نخبگان از تیم ملی باید درس قهرمانی فراگیرند باشد که قهرمانی به جای جای زندگی این مردم باز گردد



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/886/قدرشناسي ودرس آموزي از تيم مليّ/




شهید چمران ودین معرفت

درخواست حذف اطلاعات
از سئوالات مهمی که در عرصه دین شناسی مطرح است این است که آیا گوهر خواست ادیان از جنس معرفت است یا از جنس قدرت ؟به بیان دیگر ادیان خصوصا دینی اجتماعی و چون د ی نشر معرفت به حقیقت میان بشر است یا بسط قدرت خود در میان انسان ها ؟
پاسخ دقیق و روشن ومتقن به این سئوال می تواند تکلیف خیلی از مسائل را روشن سازد دینی که بیش از هر چیز دغدغه قدرت دارد نمی تواند بر مسند معرفت افروزی بنشیند وبه ع دینی که درد معرفت دارد باقدرت در هر شرایطی کنار نمی آید ومراد از قدرت ، همان در دست داشتن اراده ها وتاثیر گذاری در تصمیم ها وتعیین کننده بودن در عزم هاست
بسیاری از طرف داران ادیان درطول تاریخ اعمّ از متدینان به یّت یا یهودیّت و و سایر ادیان به گونه ای دین خودرا عرضه نموده و از آن دفاع کرده اند که بیشتر با نگاه قدرت محوری به ادیان متناسب است تکیه افراطی بر امرونهی های دینی وبرخورد خشن با مخالفان فکری و استفاده از هر روشی در کوفتن مخالف و بستن راه پرسش وسئوال دینی از جمله نشانه های اص قدرت دینی وحفظ آن در جامعه از سوی مدعیان دینداری در طول تاریخ بوده است


اما داستان به این جا ختم نمی شود ودرمیان دینداران خصوصا ان دینی انی بوده اند که رفتار آنهادلیل ونشانه نگاه معرفتی به دین است نگاهی که در نظر ونیّت بیش از اقتدار دین به دنبال کشف و ارائه حقیقت به بشر است ودر عمل بیش از شمشیر و زور بر اخلاق و منطق معتقد است در یت خود حضرت ودر اهل بیت (ص) دراین زمینه برجسته اند واین که علی وفرزندانش با وجود حقانیّت داشتن در مقامات اجتماعی هیچگاه از عنصر زور وقدرت برای رسیدن به موقعیّت به حقّ خود استفاده ن د دلیل روشن بر اص فهمی با گوهریت معرفت از دین نزد این بزرگان جامعه انسانی است

? ودرباره خصوص حضرت علی علیه السلام نیز منش پرهیز از استفاده از هر روشی در حفظ قدرت ورعایت اخلاق وحقوق انسان ها در دشوارترین شرایط دلیل قاطع بر اص معرفت در نگاه آن بزرگ مرد به دین است که فرضا وقتی برخی از دوستان ایشان به او توصیه تطمیع برخی از قدرت طلبان را برای اسکات آنها دادند بر آنان چنین نهیب زد

?[آیامرا فرمان می دهید تا پیروزی بجویم به ستم ؟ به خدا که، نپذیرم تا جهان سرآید،و ستاره ای در آسمان پی ستاره ای برآید.]
(نهج البلاغه /خطبه 126)
ودر پاسخ پندار سست وظاهر بینانه عده ای دنیا پرست چنین روشنگری نمود
[به خدا سوگند، معاویه زیرکتر از من نیست،لیکن شیوه او پیمان شکنی و گن اری است اگر پیمان شکنی ناخوشایند نمی نمود،زیرکتر از من نبود، اما هر پیمان شکنیبه گناه بر انگیزاند، و هر چه به گناه بر انگیزانددل را تاریک گرداند. روز رستاخیز پیمانشکن را درفشی است افراخته و او بدان درفش شناخته است ](نهج البلاغه خطبه 200)


?در دوره معاصر نیز سیره وسخن ی برجسته انقلاب ی موید معرفت محوری آن عزیزان به دین است واز جمله این افراد شهید چمران چریک عارف ،است نگاه او به مبارزه وجهاد بیانگر اص معرفت در دین شناسی اوست آن شهید این نگاه رادر نجوایش با حسین چنین آشکار می سازد


[ای حسین مقدّس، روزگار درازی بود که هر انقل را مقدس می‎شمردم و نام او را با یاد تو توام می‎ و قلب خود را می‎گشودم و انقل ون را و او را در قلب خود جای می‎دادم و به عشق تو او را دوست می‎داشتم و بقداست تو او را مقدس می‎شمردم و در راه کمک به او از هیچ فداکاری حتی بذل حیات و هستی خود دریغ نمی ...اما تجربه، درس بزرگ به من داد که اسلحه و انقلاب و حتی شهادت بخودی خود نباید مورد احترام و تقدیس قرار گیرد. بلکه آنچه مهّم است انسانیت، فداکاری در راه آرمان انسانها، غلبه بر خودخواهی و غرور و مصالح پست مادی و ایمان به ارزشهای الهی است. ای حسین، امروز نیز ترا تقدیس می‎کنم، اما تقدیسی عمیق‎تر و پر ر که تا ا عماق وجودم و تا آسمان روحم به تو عشق می‎ورزد و ترا می‎خواهد و ترا می‎جوید.]
(از کتاب خدابود و دیگر هیچ نبود نوشته چمران )


همچنین در خواست های اخلاقی وانسانی در نیایش چمران با خداوند متعال نگاه معرفت محور اورا در دین به روشنی نشان می دهد


[خدایا راهنمایم باش تا حق ی را ضایع نکنم که بی احترامی به یک انسان همانا کیفر خدای بزرگ است. خدایا مرا از بلای غرور وخودخواهی نجات ده تا حقایق وجود را ببینم و جمال زیبای تو را مشاهده کنم.]
(ازکتاب نیایش ها،به قلم چمران)
وامروز جامعه خصوصا مسئولان نیازمند توجّه به نگاه معرفت محور به دین هستند



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/885/شهيد چمران ودين معرفت/




ایمان و شه شریعتی

درخواست حذف اطلاعات
شریعتی از متفکّران وروشنفکران دینی است که در کنار حمایت گسترده جوانان واهل فکر وفرهنگ در میان نسل های مختلف ازاو ،بیشترین ومتنوع ترین نقد ها نیز نسبت به آثار او صورت گرفته است درنقد شریعتی از عالمان سنّتی تا روشنفکران سکولار تا روشنفکران دینی وتا سیاست پیشه گان حضور دارند ومی شود گفت تنوّع مخالفان شریعتی به حدّی است که گاه تنها نقطه اشتراک مخالفان همین مخالفت با شریعتی است به اسامی برخی از منتقدان ومخالفان شریعتی توجه کنید ،محمّد تقی مصباح یزدی ،عبدالکریم سروش ،مرتضی مطهّری ،سیّد جواد طباطبایی ،سیّد حمید ،براستی غیر از مخالفت با شریعتی چه وجه اشتراک مهّم فکری بین فرضا سیّد جواد طباطبایی ومصباح یزدی وجود دارد یا بین سید حمید و عبدالکریم سروش و قس علی هذا
منتقدان شریعتی هرکدام از زاویه ای او را نواخته اند مصباح یزدی اعتقاد به خاتمیّت شریعتی را زیر سئوال می برد طباطبایی شریعتی را مسبّب آشفتگی وبحران فکری در ایران معاصر می داند سروش، شریعتی را بنیانگذار قرائت اید ئولوژیک از دین در ایران می داند ومطهری ،شریعتی را متاثر از مار یسم وحمید شریعتی را عامل یا همکار ساواک می خواند وهمچنان بحث ها درباره شریعتی زنده است
نقد ومخالفت افراد با تنوع فکری اوّلین نکته ای را که درباره شریعتی اثبات می کند این که او متفکّر تاثیر گذار وجریان سازی بوده است ونکته دوّم این که شه شریعتی لایه های مختلف وگاه پیچده ای دارد و بر خلاف تصور اولیّه فهم شریعتی و شه ها وابعاد شه او چندان آسان نیست وگرچه شریعتی نه در فلسفه ونه در فقه ونه در عرفان تحصیلات آکادمیک نداشت اما دین شناسی شریعتی عمیق وتو در تواست وبا همه نقد هایی که به شریعتی شد ومی شود بدون شک نام او جزو احیاگران تفّکر دینی در عصر معاصر ثبت و ضبط است
این امر دلایل متعدد دارد که مهم ترین آنها از نظر نویسنده دو ویژگی بارز شریعتی است نخست تکیه شریعتی بر فهم جدید و کار آمد از قرآن همراه با ایمان عمیق به انسان ساز وجامعه ساز بودن این کتاب متعالی است ودوم احاطه غریب او بر ادبیات و آثار زمان خود است این دو ویژگی درکنار دردمندی وجستجو گری شریعتی باعث شده که آثار شریعتی از اص وجذ ّت ونو آوری وبه روز بودن بر خوردار باشد
شریعتی بر خلاف برخی از روشنفکران دینی فعلی که حجیّت و کاربردی بودن قر آن خصوصا در دنیای جدید را زیر سئوال می برند به جدّ به قر آن معتقد است وعلاوه بر آن مفاهیم متناسب حیات اجتماعی جدید را از قرآن در حدّ توان خود است اج می کند وشاید جزو اولیّن متفکرانی است که اهمیت وجایگاه مفاهیمی چون ت ،امّت ،ملّت وامثال آن را در قرآن مورد توجه قرار می دهد وفهمی کارآمد وسازننده از عناصری چون امربه معروف ونهی از منکر ،هجرت ،تقیّه ،وجهاد ودیگر مفاهیم اجتماعی قر آن ارائه می دهد و رد پای اولیّن نگاه جامعه شناسانه به قرآن را نیز می توان در آثار او یافت
همچنین نگاه وقرائت شریعتی از قرآن بشدّت شیعی ومتاثر از اصول اجتماعی اهل بیت (ع)است ومی توان شریعتی را به جدّ جزو اصیل ترین متفکران شیعی باحقیقت تفکّر شیعی ونه صرف نام شیعه داشتن دانست امّا متاسفانه راه ونگاه شریعتی به دین وقر آن وتشیّع از جانب روشنفکران دینی دنبال نشد وامروز همچنان جامعه از خلا ء نگاه و روش شریعتی به خصوصا درمیان روشنفکران دینی رنج می برد



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/883/ايمان وانديشه شريعتي/




عیب وهنر فوتبال

درخواست حذف اطلاعات
فوتبال از لوازم ج ناپذیر زندگی اجتماعی بشر در چند صد سال اخیر گشته است وگرچه یک بازی است اما فقط بازی نیست فوتبال بازی است که خیلی از بازی های دیگر را به بازی می گیرد وخیلی از بازیگران را
فوتبال چون کامل ترین ورساترین بازی است که نقش به نقش زندگی را بازی می کند بازی پر اهمیتی شده است زندگی در سه چیز خلاصه می شود ایجاد فرصت ، استفاده خوب از فرصت وحفظ فرصت وافزایش آن وفوتبال این سه را به دقت ووسواس تمام اجرا وپیاده می کند
فوتبال همچنین بازی جمعی است ونماد ونمودی از حیات وقواعد حیات اجتماعی است لذا در آن تلاش جمعی، مدیریت هوشمندانه ،ایثار وپذیرش برنامه جمعی، نقش اساسی دارند وفوتبال جنگ صلح گونه نیز هست بازیکن بارقیب درگیر می شود اما به شکل مسالمت آمیز وفراتر از همه فوتبال فقط بازی بازیکنان در زمین نیست بلکه وقتی بازی در می گیرد جمعیتی به بازی می پردازند ولذاست که در فوتبال برد وباخت اهمیت دارد همه این ها وویژگی های دیگر فوتبال باعث سحر آمیزی ودل وعقل ربایی این پدیده شده است
همین ویژگی ها باعث سوء استفاده قدرتمندان وثروت طلبان نیز از این پدیده گشته است هیجان فوتبال می تواند تخدیر بیافریند می تواند یک مستی وغفلت همگانی را باعث شود می تواند حج باشد تا در پوشش آن قدرتمندان ظلمهای خود را بپوشانند وثروت طلبان کیسه خود بدوزند فوتبال مشغولیت ومسحوریت درنام می آورد وچه بسا جامعه ای را باسرگرم شدن در نام آوری در بازی از باروی در واقعیت باز دارد وغافل سازد
کشورهای زیادی در جهان داشته و داریم که در دوره هایی مشغول ومفتون نام آوری وبرد در فوتبال بوده اند اما زندگی واقعی خودرا باخته اند آرژانتین دیروز وامروز و برزیل در دهه های قبل خصوصا دهه نود میلادی نمونه های دراین زمینه اند والبته امروز برزیل وضعیت دیگری در اقتصاد دارد ورو به پیشرفت نهاده وجالب این که همین برزیل دیگر قهرمان بلا منازع فوتبال نیست و در نقطه مقابل در همین آسیا شاهدیم برخی از کشورها انرژی خودرا صرف نام آوری در فوتبال نکرده اند امّا صنعت واقتصاد وسیاست آنها بارور است مثل ما ی و سنگاپور وهند وحتی فیلپین بنابراین در مواجهه با پدیده خاص وسحر آلود فوتبال باید دید ه را گشود وعیب وهنرش را باهم دید ودانست که دلخوشی های لحظه آن تاچه حدّ ارزش هزینه های هنگفتش را دارد از هزینه های مادی تامعنوی واولویت ها را باید دید وسنجید


باز جمله نخست را تکرار می کنم که فوتبال از لوازم زندگی اجتماعی مدرن است مدرنیسم شرایطی پدید آورده که انسان دائم درگیر مسائل ومشکلات دنیوی است واز آن سو فوتبال را برای اندکی نجات و وخلاص شدن از شدت گرفتاری هایش اختراع کرده است وجامعه ای که هوشمندانه قبل از فوتبال عیب وهنر مدرنیته را دریابد وراه درست مواجهه با آن را بداند می تواند با بازی مدرنیته وفوتبال نیز درست برخورد کند والاّ فوتبال جز تخدیری پرهزینه نخواهد بود



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/882/عيب وهنر فوتبال/




عید رشد و رستگاری

درخواست حذف اطلاعات
عید به معنای بازگشت است وعید فطر یعنی بازگشت به فطرت اما چرا عید رمضان عید فطر لقب گرفته است؟
مومن با یک ماه روزه داری به فطرت خود باز می گردد فطرتی که نهاد شناخت و دلبستگی به حقیقت است رکن روزه داری صبوری است صبر دربرابر خواسته های نفس، با صبر انسان از ظاهر خود به باطن خویش سیر می کند وفطرت همان باطن انسان است ولذا در قرآن نیز از تزکیه باطن در مقابل دفن باطن سخن به میان آمده است
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَکَّاهَا
بی تردید ی که نفس را رشد داد ، رستگار شد .
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا
و ی که آن را دفن کرد ش ت خورد .(شمس 9-10)


و تزکیه یعنی رشد دادن وقتی به باطن توجه شد این باطن در ظاهر نمود وبروز می یابد یعنی رشد می کند مثل دانه ای که وقتی آبیاری می شود از باطن خاک سر بر می آورد وراه رشد در پیش می گیرد وانسان با توجه به باطن، فطرت پنهان را به روی خاک وجود خود می آورد فطرتی که هسته اصلی انسان ومحل شهود وتجلی حق و آگاه به عهد ها با حق واوصاف حق است
فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا
سرشت خدا که مردم را بر آن سرشته است .(روم /30)
و به رو آمدن فطرت یعنی رشد انسان ودرمسیر رستگاری قرار گرفتن او ست که رستگاری انسان در رسیدن به خداست وفطرت است که هم خدا وهم راه رسیدن به او را می شناسد وفقط فرصتی وتوجهی می خواهد تا به سمت نور الهی جهش کند آن گونه که دانه زیر خاک در توجه زارع وکشاورز از خاک بیرون می آید وخودرا سمت خورشید و آسمان می کشد وروزه رمضان حکم آبیاری فطرت را دارد
? وبه قول حکیمانه مولوی:

این دهان بستی دهانی باز شد
تاخورنده لقمه های راز شد
در بستن دهان جسم دهان فطرت گشوده می شود وفطرت ودر پی آن نفس با گرفتن مائده معنوی جان می گیرد و بالا می آید وعید رخ می دهد که فرمود :


اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَیْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَکُونُ لَنَا عِیدًا لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآیَةً مِّنکَ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ
خدایا ! ای پروردگار ما ! برای ما از آسمان سفره ای پر از غذا نازل کن تا عیدی باشد برای اهل زمان ما و نسل آینده ما ، و نشانه ای از سوی تو ; و ما را روزی بخش که تو بهترین روزی دهندگانی .(مائده /114)


خوشا آنان که روزه دار واقعی بودند و باطن الهی وفطرت خود را دراین ماه آب و جلا داده و از رزق های آسمانی گرفتند که امروز عید حقیقی دارند واز رستگارانند ،عید فطر بر همگان مبارک



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/881/عيد رشد و رستگاري/




روشنفکری دینی بودن یا نبودن ؟

درخواست حذف اطلاعات
چندی پیش آقای صادق زیباکلام در شبکه چهار سیما از ش ت روشنفکری دینی در ایران امروز گفت و این سخن اگر واقعیت هم نداشته باشد حداقل آرزوی چند طیف وفکری است
بخشی از این آرزومندان در درون حوزه روشنفکری قرار دارند انی از روشنفکران اصل عنوان روشنفکری دینی را تناقض آلود می دانند و روحیه نقد واصلاح که اساس روشنفکری است را با دین متکی بر اصول ثابت ناسازگار واین پروژه را از پیش ش ت خورده می دانند و با اظهار نظر جدید آقای زیباکلام به نظر می رسد ایشان متمایل به این دسته گشته است
گروه دوم سیاست مدارانی هستند که با هر نوع شه اصلاحی در تضّاد با منافع خود مشکل دارند ودر دهه های اخیر بیشترین فشار را برای حذف این جریان به عمل آوردند و دسته سوم سنت گرایانی هستند که اساسا اصلاحگری دینی را که به نوعی جوهره روشنفکری دینی است را نمی پذیرند وقبول ندارند وفهم آنها از دین بشدّت محافظه کارانه وفاقد هر نوع تحول اساسی است
و اما آیا روشنفکری دینی درایران پروژه ای ش ت خورده است ؟واگر آری آیا این ش ت برای جامعه مفید است یا م ّب ؟
در جواب سئوال از ش ت جریان روشنفکری باید گفت هم آری وهم نه آری از آن جهت که تشتت درونی در راس این جریان نوعی از هم گسیختگی را در این جریان پدید آورده است و ریشه آن هم به اختلاف بین مطهری وشریعتی به عنوان دو نماد و مهم جریان روشنفکری دینی در دهه چهل وپنجاه باز می گردد
از زمانی که حسینیه ارشاد به عنوان محفل روشنفکری دینی دچار اختلاف فکری شد ضعف این جریان آغاز شد وبعداز انقلاب با حضور یافتن بخشی از جریان روشنفکری دینی در قدرت ودرمقابل نقد ومخالفت بخش دیگر غایب از قدرت بر روش های سیاستمداران با سابقه روشنفکری دینی این تضاد ها را عمیق کرد وامروز روشنفکری دینی از استراتژی واحد وهماهنگ درونی حداقل بین بزرگان خود بر خوردار نیست وهمین عامل نوعی ش ت این جریان شده است
اما جواب نه نیز صحیح است به دلیل این که روشنفکری دینی نیازی حیاتی برای دین داری در عصر مدرنیته است وتا دین ومدرنیسم در جامعه حضور دارند روشنفکری دینی نیز هست وزنده است و البتّه ممکن است کارایی لازم ومورد توقع را به دلایلی که اشاره شد نداشته باشد
اما پاسخ سئوال دوم ، باید اذعان داشت که ش ت یا ضعف روشنفکری دینی پیامدهای بشدت منفی وم ب برای جامعه دینی ما دارد واز مهم ترین آنها می توان به بی بهره شدن حاکمیت وجامعه از را ارهای فکری این جریان از سویی ودر تنگنای واجتماعی قرار گرفتن روشنفکران دینی از سوی دیگر وهمچنین رشد جریان متحجر دینی در حاکمیت و رشد جریان سکولاریسم در بدنه جامعه وجوانان در غیاب جریان روشنفکری دینی اشاره کرد
لذا باید دانست که ضعف و انحطاط روشنفکری دینی اصلا به نفع جامعه نیست روشنفکری دینی که دغدغه دین و زندگی در جهان امروز را باهم دارد اگر از بین رود هم دین ضربه می خورد ضربه ای سخت وهم اجتماع وحیات اجتماعی دچار بحران خواهد شد و متاسفانه علائمی از هردو آسیب امروز هویداست که دین واجتماع ما امروز متضرر از ضعف وبه حاشیه رانده شدن جریان روشنفکری دینی گشته است غلبه تحجر در نهادهایی از حاکمیت واستیلای فکر سکولار ی در محافل علمی و ی پیامد های شوم ضعیف شدن جریان روشنفکری دینی است
وبالا ه در جامعه ای که سیاست ودیانت هردو در آن نقش اساسی دارند وترکیب این پدیده مهمی به نام انقلاب ی را پدید آورده است انقل که در درجه نخست با همراهی وپشتیبانی فکری واتحاد عملی ان آن یعنی روشنفکران ومصلحان دینی پدید آمد در بقایش نیز به وجود وهمراهی وهمدلی وتعامل سازننده بزرگان جریان روشنفکری دینی اعم از حوزوی و ی و سیاست مدار وغیر آن نیازمند است



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/880/روشنفکري ديني بودن يا نبودن ؟/




روشنفکری دینی بودن یا نبودن ؟

درخواست حذف اطلاعات
چندی پیش آقای صادق زیباکلام در شبکه چهار سیما از ش ت روشنفکری دینی در ایران امروز گفت و این سخن اگر واقعیت هم نداشته باشد حداقل آرزوی چند طیف وفکری است
بخشی از این آرزومندان در درون حوزه روشنفکری قرار دارند انی از روشنفکران اصل عنوان روشنفکری دینی را تناقض آلود می دانند و روحیه نقد واصلاح که اساس روشنفکری است را با دین متکی بر اصول ثابت ناسازگار واین پروژه را از پیش ش ت خورده می دانند و با اظهار نظر جدید آقای زیباکلام به نظر می رسد ایشان متمایل به این دسته گشته است
گروه دوم سیاست مدارانی هستند که با هر نوع شه اصلاحی در تضّاد با منافع خود مشکل دارند ودر دهه های اخیر بیشترین فشار را برای حذف این جریان به عمل آوردند و دسته سوم سنت گرایانی هستند که اساسا اصلاحگری دینی را که به نوعی جوهره روشنفکری دینی است را نمی پذیرند وقبول ندارند وفهم آنها از دین بشدّت محافظه کارانه وفاقد هر نوع تحول اساسی است
و اما آیا روشنفکری دینی درایران پروژه ای ش ت خورده است ؟واگر آری آیا این ش ت برای جامعه مفید است یا م ّب ؟
در جواب سئوال از ش ت جریان روشنفکری باید گفت هم آری وهم نه آری از آن جهت که تشتت درونی در راس این جریان نوعی از هم گسیختگی را در این جریان پدید آورده است و ریشه آن هم به اختلاف بین مطهری وشریعتی به عنوان دو نماد و مهم جریان روشنفکری دینی در دهه چهل وپنجاه باز می گردد
از زمانی که حسینیه ارشاد به عنوان محفل روشنفکری دینی دچار اختلاف فکری شد ضعف این جریان آغاز شد وبعداز انقلاب با حضور یافتن بخشی از جریان روشنفکری دینی در قدرت ودرمقابل نقد ومخالفت بخش دیگر غایب از قدرت بر روش های سیاستمداران با سابقه روشنفکری دینی این تضاد ها را عمیق کرد وامروز روشنفکری دینی از استراتژی واحد وهماهنگ درونی حداقل بین بزرگان خود بر خوردار نیست وهمین عامل نوعی ش ت این جریان شده است
اما جواب نه نیز صحیح است به دلیل این که روشنفکری دینی نیازی حیاتی برای دین داری در عصر مدرنیته است وتا دین ومدرنیسم در جامعه حضور دارند روشنفکری دینی نیز هست وزنده است و البتّه ممکن است کارایی لازم ومورد توقع را به دلایلی که اشاره شد نداشته باشد
اما پاسخ سئوال دوم ، باید اذعان داشت که ش ت یا ضعف روشنفکری دینی پیامدهای بشدت منفی وم ب برای جامعه دینی ما دارد واز مهم ترین آنها می توان به بی بهره شدن حاکمیت وجامعه از را ارهای فکری این جریان از سویی ودر تنگنای واجتماعی قرار گرفتن روشنفکران دینی از سوی دیگر وهمچنین رشد جریان متحجر دینی در حاکمیت و رشد جریان سکولاریسم در بدنه جامعه وجوانان در غیاب جریان روشنفکری دینی اشاره کرد
لذا باید دانست که ضعف و انحطاط روشنفکری دینی اصلا به نفع جامعه نیست روشنفکری دینی که دغدغه دین و زندگی در جهان امروز را باهم دارد اگر از بین رود هم دین ضربه می خورد ضربه ای سخت وهم اجتماع وحیات اجتماعی دچار بحران خواهد شد و متاسفانه علائمی از هردو آسیب امروز هویداست که دین واجتماع ما امروز متضرر از ضعف وبه حاشیه رانده شدن جریان روشنفکری دینی گشته است غلبه تحجر در نهادهایی از حاکمیت واستیلای فکر سکولار ی در محافل علمی و ی پیامد های شوم ضعیف شدن جریان روشنفکری دینی است
وبالا ه در جامعه ای که سیاست ودیانت هردو در آن نقش اساسی دارند وترکیب این پدیده مهمی به نام انقلاب ی را پدید آورده است انقل که در درجه نخست با همراهی وپشتیبانی فکری واتحاد عملی ان آن یعنی روشنفکران ومصلحان دینی پدید آمد در بقایش نیز به وجود وهمراهی وهمدلی وتعامل سازننده بزرگان جریان روشنفکری دینی اعم از حوزوی و ی و سیاست مدار وغیر آن نیازمند است



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/880/روشنفکري ديني بودن يا نبودن ؟/




روشنفکری دینی بودن یا نبودن ؟

درخواست حذف اطلاعات
چندی پیش آقای صادق زیباکلام در شبکه چهار سیما از ش ت روشنفکری دینی در ایران امروز گفت و این سخن اگر واقعیت هم نداشته باشد حداقل آرزوی چند طیف وفکری است
بخشی از این آرزومندان در درون حوزه روشنفکری قرار دارند انی از روشنفکران اصل عنوان روشنفکری دینی را تناقض آلود می دانند و روحیه نقد واصلاح که اساس روشنفکری است را با دین متکی بر اصول ثابت ناسازگار واین پروژه را از پیش ش ت خورده می دانند و با اظهار نظر جدید آقای زیباکلام به نظر می رسد ایشان متمایل به این دسته گشته است
گروه دوم سیاست مدارانی هستند که با هر نوع شه اصلاحی در تضّاد با منافع خود مشکل دارند ودر دهه های اخیر بیشترین فشار را برای حذف این جریان به عمل آوردند و دسته سوم سنت گرایانی هستند که اساسا اصلاحگری دینی را که به نوعی جوهره روشنفکری دینی است را نمی پذیرند وقبول ندارند وفهم آنها از دین بشدّت محافظه کارانه وفاقد هر نوع تحول اساسی است
و اما آیا روشنفکری دینی درایران پروژه ای ش ت خورده است ؟واگر آری آیا این ش ت برای جامعه مفید است یا م ّب ؟
در جواب سئوال از ش ت جریان روشنفکری باید گفت هم آری وهم نه آری از آن جهت که تشتت درونی در راس این جریان نوعی از هم گسیختگی را در این جریان پدید آورده است و ریشه آن هم به اختلاف بین مطهری وشریعتی به عنوان دو نماد و مهم جریان روشنفکری دینی در دهه چهل وپنجاه باز می گردد
از زمانی که حسینیه ارشاد به عنوان محفل روشنفکری دینی دچار اختلاف فکری شد ضعف این جریان آغاز شد وبعداز انقلاب با حضور یافتن بخشی از جریان روشنفکری دینی در قدرت ودرمقابل نقد ومخالفت بخش دیگر غایب از قدرت بر روش های سیاستمداران با سابقه روشنفکری دینی این تضاد ها را عمیق کرد وامروز روشنفکری دینی از استراتژی واحد وهماهنگ درونی حداقل بین بزرگان خود بر خوردار نیست وهمین عامل نوعی ش ت این جریان شده است
اما جواب نه نیز صحیح است به دلیل این که روشنفکری دینی نیازی حیاتی برای دین داری در عصر مدرنیته است وتا دین ومدرنیسم در جامعه حضور دارند روشنفکری دینی نیز هست وزنده است و البتّه ممکن است کارایی لازم ومورد توقع را به دلایلی که اشاره شد نداشته باشد
اما پاسخ سئوال دوم ، باید اذعان داشت که ش ت یا ضعف روشنفکری دینی پیامدهای بشدت منفی وم ب برای جامعه دینی ما دارد واز مهم ترین آنها می توان به بی بهره شدن حاکمیت وجامعه از را ارهای فکری این جریان از سویی ودر تنگنای واجتماعی قرار گرفتن روشنفکران دینی از سوی دیگر وهمچنین رشد جریان متحجر دینی در حاکمیت و رشد جریان سکولاریسم در بدنه جامعه وجوانان در غیاب جریان روشنفکری دینی اشاره کرد
لذا باید دانست که ضعف و انحطاط روشنفکری دینی اصلا به نفع جامعه نیست روشنفکری دینی که دغدغه دین و زندگی در جهان امروز را باهم دارد اگر از بین رود هم دین ضربه می خورد ضربه ای سخت وهم اجتماع وحیات اجتماعی دچار بحران خواهد شد و متاسفانه علائمی از هردو آسیب امروز هویداست که دین واجتماع ما امروز متضرر از ضعف وبه حاشیه رانده شدن جریان روشنفکری دینی گشته است غلبه تحجر در نهادهایی از حاکمیت واستیلای فکر سکولار ی در محافل علمی و ی پیامد های شوم ضعیف شدن جریان روشنفکری دینی است
وبالا ه در جامعه ای که سیاست ودیانت هردو در آن نقش اساسی دارند وترکیب این پدیده مهمی به نام انقلاب ی را پدید آورده است انقل که در درجه نخست با همراهی وپشتیبانی فکری واتحاد عملی ان آن یعنی روشنفکران ومصلحان دینی پدید آمد در بقایش نیز به وجود وهمراهی وهمدلی وتعامل سازننده بزرگان جریان روشنفکری دینی اعم از حوزوی و ی و سیاست مدار وغیر آن نیازمند است



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/880/روشنفکري ديني بودن يا نبودن ؟/




روشنفکری دینی بودن یا نبودن ؟

درخواست حذف اطلاعات
چندی پیش آقای صادق زیباکلام در شبکه چهار سیما از ش ت روشنفکری دینی در ایران امروز گفت و این سخن اگر واقعیت هم نداشته باشد حداقل آرزوی چند طیف وفکری است
بخشی از این آرزومندان در درون حوزه روشنفکری قرار دارند انی از روشنفکران اصل عنوان روشنفکری دینی را تناقض آلود می دانند و روحیه نقد واصلاح که اساس روشنفکری است را با دین متکی بر اصول ثابت ناسازگار واین پروژه را از پیش ش ت خورده می دانند و با اظهار نظر جدید آقای زیباکلام به نظر می رسد ایشان متمایل به این دسته گشته است
گروه دوم سیاست مدارانی هستند که با هر نوع شه اصلاحی در تضّاد با منافع خود مشکل دارند ودر دهه های اخیر بیشترین فشار را برای حذف این جریان به عمل آوردند و دسته سوم سنت گرایانی هستند که اساسا اصلاحگری دینی را که به نوعی جوهره روشنفکری دینی است را نمی پذیرند وقبول ندارند وفهم آنها از دین بشدّت محافظه کارانه وفاقد هر نوع تحول اساسی است
و اما آیا روشنفکری دینی درایران پروژه ای ش ت خورده است ؟واگر آری آیا این ش ت برای جامعه مفید است یا م ّب ؟
در جواب سئوال از ش ت جریان روشنفکری باید گفت هم آری وهم نه آری از آن جهت که تشتت درونی در راس این جریان نوعی از هم گسیختگی را در این جریان پدید آورده است و ریشه آن هم به اختلاف بین مطهری وشریعتی به عنوان دو نماد و مهم جریان روشنفکری دینی در دهه چهل وپنجاه باز می گردد
از زمانی که حسینیه ارشاد به عنوان محفل روشنفکری دینی دچار اختلاف فکری شد ضعف این جریان آغاز شد وبعداز انقلاب با حضور یافتن بخشی از جریان روشنفکری دینی در قدرت ودرمقابل نقد ومخالفت بخش دیگر غایب از قدرت بر روش های سیاستمداران با سابقه روشنفکری دینی این تضاد ها را عمیق کرد وامروز روشنفکری دینی از استراتژی واحد وهماهنگ درونی حداقل بین بزرگان خود بر خوردار نیست وهمین عامل نوعی ش ت این جریان شده است
اما جواب نه نیز صحیح است به دلیل این که روشنفکری دینی نیازی حیاتی برای دین داری در عصر مدرنیته است وتا دین ومدرنیسم در جامعه حضور دارند روشنفکری دینی نیز هست وزنده است و البتّه ممکن است کارایی لازم ومورد توقع را به دلایلی که اشاره شد نداشته باشد
اما پاسخ سئوال دوم ، باید اذعان داشت که ش ت یا ضعف روشنفکری دینی پیامدهای بشدت منفی وم ب برای جامعه دینی ما دارد واز مهم ترین آنها می توان به بی بهره شدن حاکمیت وجامعه از را ارهای فکری این جریان از سویی ودر تنگنای واجتماعی قرار گرفتن روشنفکران دینی از سوی دیگر وهمچنین رشد جریان متحجر دینی در حاکمیت و رشد جریان سکولاریسم در بدنه جامعه وجوانان در غیاب جریان روشنفکری دینی اشاره کرد
لذا باید دانست که ضعف و انحطاط روشنفکری دینی اصلا به نفع جامعه نیست روشنفکری دینی که دغدغه دین و زندگی در جهان امروز را باهم دارد اگر از بین رود هم دین ضربه می خورد ضربه ای سخت وهم اجتماع وحیات اجتماعی دچار بحران خواهد شد و متاسفانه علائمی از هردو آسیب امروز هویداست که دین واجتماع ما امروز متضرر از ضعف وبه حاشیه رانده شدن جریان روشنفکری دینی گشته است غلبه تحجر در نهادهایی از حاکمیت واستیلای فکر سکولار ی در محافل علمی و ی پیامد های شوم ضعیف شدن جریان روشنفکری دینی است
وبالا ه در جامعه ای که سیاست ودیانت هردو در آن نقش اساسی دارند وترکیب این پدیده مهمی به نام انقلاب ی را پدید آورده است انقل که در درجه نخست با همراهی وپشتیبانی فکری واتحاد عملی ان آن یعنی روشنفکران ومصلحان دینی پدید آمد در بقایش نیز به وجود وهمراهی وهمدلی وتعامل سازننده بزرگان جریان روشنفکری دینی اعم از حوزوی و ی و سیاست مدار وغیر آن نیازمند است



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/880/روشنفکري ديني بودن يا نبودن ؟/




ظلم صداوسیما به فرهنگ ودیانت

درخواست حذف اطلاعات
در چند روز تعطیلات فرصتی شد تا سخنرانی برخی از بزرگان از جمله علاّمه جعفری را درباره علی علیه السلام مجدد وبا دقت بیشتر گوش فرا دهم که با سخنانی عمیق ،حکیمانه وتفسیری انسانی وجهانی از علی که به واقع شخصیت جهانی دارد مواجه گشتم واما درکنار شعف از شنیدن مطالب متعالی ، حسی تلخ و حسرت آلود به من دست داد حسی که از وضعیت رسانه های انحصار گرای رسمی حاصل شده است از این که می بینیم شناساندن این چهره جهانی در تاویل وتفسیرهای انحصارگرانه وتنگ نظرانه وفاقد دید وسیع وانسانی به و علی گرفتار گشته است واین رویه نه فقط در باره علی که درباره اکثر اصول واستوانه های دین جاری است


در عصری که از سیاست تا اقتصاد وفرهنگ جهانی گشته وهمه ایده پردازان وصاحبان مکاتب می کوشند انسانی ترین وجهان شمول ترین قرائت را از مکتب خود ارائه دهند گرچه در واقعیت گاه گوهر جهان بینی شان از یک قریه وقلعه فراتر نمی رود آن گاه شناساندن شخصیت های به حقیقت جهانی چون علی علیه السلام (به گواهی تجلیل متفکران با عقاید مختلف ومتضاد از ایشان ،مثل مادام دیالافوا فرانسوی یا جانین شاعر آلمانی یا شبلی شمیل ماتریالیسم یا پاولویچ مورخ روسی یا کارلایل فیلسوف بزرگ انگلیسی یا جرجی جرداق وجرحی زیدان نویسندگان برجسته ی و...) در مثل صداوسیما به تریبون ها وتریبون دارانی س شده است که اغلب علی (ع) را در حد شعارهای سطحی وانحصاری می بینند ومی شناسانند
در حالی که از سخنان بزرگان آشنای با شه های بشری ومعتقد و آگاه به ابعادی از شخصیت علی (ع) چون علامه جعفری شهید مطهری ، شریعتی و الهی قمشه ای وبسیار دیگر از دانشمندان ومتفکران جهانی ش در صداوسیما خبری نیست والبته شه جهانی و شمندان جهانی ش ویژگی هایی دارند وحداقل آن آشنایی با ادبیات جهانی وبزرگان شه در ملل مختلف است و بزرگانی چون علی (ع)آن قدر عظمت دارند که تاریخی ومجموعه ای از شه ها باید باکمک هم اورا بشناسند وشناساندن دقیق وعمیق چون علی(ع) احاطه بر شه های بزرگ را می طلبد موضوعی که در دهه های اخیر مدیریت کار نابلد و سیاست زده صداوسیما نادیده گرفته است ونتیجه آن ارائه فهمی بشدت محدود از شخصیت ها واصول سترگ وجهان شمول گشته است
البته این همه قصور وتقصیر وبلکه ظلم بزرگ امثال صداوسیما در حق فرهنگ ودین این دیار نیست حاتم بحشی در واگذاری آنتن رسانه ملی به سخنرانانی های سطحی وبیشتر احساسی وسانسور تحلیل ها ونگاه عقلانی وعمیق به دین و کنار زدن متفکران برجسته دین شناس واز آن سو ترویج افراطی مداحی وشبه آن جفای دیگری است که امثال صداوسیما بر دین ودینداران این سرزمین خصوصا نسل جوان وتشنه دانستن روا می دارند



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/879/ظلم صداوسيما به فرهنگ وديانت/




اگر علی (ع) نبود ...

درخواست حذف اطلاعات
علی (ع)تفسیر عملی وعینی محمدمصطفی (ص)است واگر علی (ع) نبود در طول زمان ها ودر تردید افکنی مدعیان، بشر در فهم حاق دین محمد(ص) فرو می ماند
علی (ع)و سکوت وصبر ش در دوره عزلت تحمیلی ، علی (ع)و حاکمیت انسانی او در دوره خلافتش دنیایی از معرفت بر تارک تاریخ می پاشد تا بشریت قلبش مقلوب فهم های قل از دین نشود وقلب قرآن و را بی تقلب بفهمد وبشناسد
اگر سخن علی (ع) خطاب به کارگزار ارشدش و نگاه متعالی او به انسان وحقوقش نبود، دیده ها در فضای کج ت و کج فهمی های متعصبان در شناخت انسانی سرگر دان می ماند که فرمود :
[ مر دم دودسته اند: دسته ای برادر دینی تواند، و دستهدیگر در آفرینش با تو همانند گناهی از ایشان سر می زند، یا علتهایی بر آنان عارض میشود، یا خواسته و ناخواسته خطایی بردستشان می رود. به خطاشان منگر، و از گناهشان در گذر،چنانکه دوست داری خدا بر تو ببخشاید وگناهت را عفو فرماید، چه تو برتر آنانی، و آنکه بر تو ولایت دارد از تو برتر است، و خدا ازآن که تو را ولایت داد بالاتر، و او ساختنکارشان را از تو خواست و آنان را وسیلت آزمایش تو ساخت](نامه 53 نهج البلاغه )
اگر علی (ع) وبانگ او برافسر ارشدش اشتر نبود بشر یت درشناخت سیره حاکم ی در غبار افکنی های راشدی واموی وعباسی وسایر مدعیان دچار فتنه ها وشبهه ها می شد که فرمود [ از مردم آن را از خود دورتر دار و با اودشمن باش که عیب مردم را بیشتر جوید، که همه مردم را عیبهاست و والی از هر ی سزاوارتر به پوشیدن آنهاست. پس مبادا آنچه را بر تو نهان است آشکار گردانی و باید، آن راکه برایت پیداست بپوشانی](نامه 53 نهج البلاغه )
اگر نبود علی (ع ) وعد بی نظیرش در نظر وعمل
اص وحقانیت حقوق بالسویه مالی مردم در حکومت ی پامال امتیاز طلبی عربیت متعصب ونگاه جفاکارانه اموی وعباسی وفهم معوج صفوی وامثالهم می شد که فرمود :


[اگر مال از آن من بود، همگان را برابر میداشتم
تا چه رسد کهمال، مال خدا است.](خطبه 126 نهج البلاغه )
واگر صلای رسای علی (ع)به کارگزار اجحاف گرش نبود عد قضایی ی و اصل برابری انسان ها همه بدون ملاحظه نسب ونسبت در برابر قانون در تاریکی فروزی های رانت بازی و ویژه خواری های خود برتر بینان مدعی در طول تاریخ تا به امروز اصطلاحی ابتر وابکم می شد که فرمود :
[به خدا اگر حسن و حسین چنان د که توکردی از من روی خوش ندیدندی، و بهآرزویی نرسیدندی، تا آنکه حق را از آنان بستانم و باطلی را که به ستمشان پدید شده نابود گردانم](نامه 41نهج البلاغه )
اگر علی (ع)نبود قدرت طلبان مدّعی دین به جای حاکمیت مردمی دینی سلطنت مقدس را در نظر به قلب ها قالب می د آن گونه که در عمل چنین د واین آزاد شی و علی (ع) بود که باطل السحر مسحوران قدرت در طول تاریخ شد که فرمود :
[پس با من چنانکه با سرکشان گویند سخن مگویید و چونان که با تیزخویان کنند از من کناره مجویید، و با ظاهر آرایی مدارید...
پس، از گفتن حق، یا رای زدن در عد بازمایستید، که من نه برتر از آنم که خطا کنم، ونه در کار خویش از خطا ایمنم، مگر که خدامرا در کار نفس کفایت کند که از من بر آن تواناتر است.]
(نهج البلاغه /خطبه 216)
خلاصه اگر علی (ع) نبود در چنبره جاهلیت نو شده بعد از (ص)ودرتعصب عربی واشرافیت اموی وتلبیس عباسی گرفتار می شد واگر علی (ع) نبود قدرت طلبان عد و دینی را به مسلخ قداست ادعایی می بردند وحقوق انسان در حصار تعصب وخود برتر بینی قبیلگی یا هم قبله گی نای نفس کشیدن آزاد نداشت ودر یک کلمه اگر علی (ع) نبود شاید بود اما منهای انسان



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/878/اگر علي (ع) نبود .../




قدرت یافتن تحجر بعد از (ره)

درخواست حذف اطلاعات
بارحلت گرچه نهضت ونظامی که او بنیانگذارش بود از حرکت باز نیستاد اما در نبود ایشان آفات وصدمات وآسیب های جدی بر شجره انقلاب ی وارد شد که در این میان یک آفت زیان بار تر از سایر آفات بود و آن عبارت بود از غلبه ونفوذ تحجر در ارکان واضلاع نظام و تاثیر گذاری این جریان در سیاست وجامعه با اشکال جدید بود که زیان های بسیار بر کشور ومردم وارد ساخت
جریانی که همواره از جه و خیانت آنان می نالید که فرمود :
خون دلی که پدر پیرتان از این دسته متحجر خورده است هرگز از فشارها و سختی های دیگران نخورده است.*
واز فرصت طلبی آنان و ظهورشان در شکل جدید خصوصا با ژست انقل بیم می داد ومی فرمود :
دیروز حجتیه ایها مبارزه را حرام کرده بودند و در بحبوحه مبارزات تمام تلاش خود را نمودند تا اعتصاب چراغانی نیمه شعبان را به نفع شاه بشکنند، امروز انقل تر از انقل ون شده اند!
اما بعد از رحلت انقلاب او شاهد ظهور ونشو ونضج متحجران در ارکان حساس وتصمیم ساز گشت از عرصه فرهنگ تا اجتماع وداوری های حساس تا ارکانی از سیاست ومدیریت در خدمت جریان تحجر قرار گرفت
جریانی که درزمان خطر ومبارزه یا مبارزه را تحریم کرده بود ویا حداقل ت بود ودر دوران دفاع مقدس غیبتی نابخشودنی در عرصه جنگ داشت بعد از با ظاهر انقل گری تریبون ها ومناصب مهمی را در تصرف گرفت ومهم ترین ضربه ای که به نهضت مصلحانه وانسانی زد نفی وتضعیف فکری وعملی جمهوریت نظام بود این جریان با قرائت استبدادی وعقب افتاده از نظام ی وارکان آن ناامیدی و بی اعتمادی های فراوان را زمینه ساز شد همچنین با نگاه بسته به مقولات فرهنگی وجلوگیری از تضارب آراء باعث ایستایی وعدم رشد شه های مصلحانه و جامعه ساز ی گشت
این جربان همچنین با طرد یا تکفیر افکار ومتفکران ومصلحانی که در ایجاد انقلاب وترویج مصلحانه تاثیر بسزایی داشتند مثل شریعتی وآیت الله طالقانی وحتی شهید مطهری و امثالهم
عقبه های به روز تفکر انقلاب ی را مورد هجمه قرار داد و با ت یب حواریون ، انقلاب ونظام را در بهره گیری از نیروهای با سابقه و فکور در مضیقه وفشار قرار داد و در عرصه علوم ی نیز در حالی که در کنار فقه جواهری به فقه پویا بها می داد وحوزه ها را به نگرش های نو در اجتهاد فرا می خواند که در فضای عقلانیت محوری به بار می نشست جریان تحجر با بی اعتنایی وبلکه با بایکوت نظرات در این باره به ترویج وتثببت اخباری گری ونفی عقلانیت دینی به اشکال مختلف پرداخت


اسفناک تر ازهمه این که همه این ها نیز به نام انقلاب انجام شد البته مردم معتقد به انقلاب اصیل بارها به جریان مذکور نه گفتند اما با این همه این جریان همچنان قدرت نفوذ خود را از دست نداده است و به طرق مختلف وبه جد در پی تحمیل جمود بر انقلاب ونظام است وبه نظر می رسد مانع مهم داخلی در حرکت پیش رو انقلاب ی همین جریان است وتا این جریان در تصمیم سازی ها حضور دارد انقلاب با مانع و خطر جدی از درون مواجه است
*منشور ت (پیام به ت در اوا عمر شریفشان )
**همان



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/877/قدرت يافتن تحجر بعد از امام (ره)/




رمضان گواه کمال دین وامّت

درخواست حذف اطلاعات
بر قوم حضرت موسی غذاهای آسمانی نازل شد
وَظَلَّلْنَا عَلَیْکُمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَیْکُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى?
و ابر را بر سر شما (قوم یهود )سایبان قرار دادیم و بر شما انگبین و بلدرچین (آسمانی )نازل کردیم (بقره /57)
وبر قوم حضرت عیسی هم مائده وسفره ای از آسمان آمد
قَالَ عِیسَى ابْنُ مَرْیَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَیْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَکُونُ لَنَا عِیدًا لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآیَةً مِّنکَ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ
عیسی بن مریم گفت : خدایا ! ای پروردگار ما ! برای ما از آسمان سفره ای پر از غذا نازل کن تا عیدی باشد برای اهل زمان ما و نسل آینده ما ، و نشانه ای از سوی تو ; و ما را روزی بخش که تو بهترین روزی دهندگانی .(مائده /114)

اما بر امت محمد (ص) قرآن آسمانی نازل شد
الر کِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَیْکَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى? صِرَاطِ الْعَزِیزِ الْحَمِیدِ
الر ـ کت است که آن را بر تو نازل کردیم تا مردم را به اجازه پروردگارشان از تاریکی ها به سوی روشناییِ به سوی راه [ خدایِ ] توانای ش ت ناپذیر و ستوده بیرون آوری
(ابراهیم /1)

این یعنی سطح درک ومعرفت امت آ ا مان فراتر رفته است کلمه وکلام وسخن که غذای روح و شه اند در قالب قرآن بر امت محمد (ص)نازل می شود آن هم در ماهی که دهان ها از خوردن ونوشیدن بسته است واز جمله نشانه های بارز برتری وکمال دین محمد بر سایر ادیان در همین است بشر عصر محمد(ص) به بلوغی رسیده است که خوراک ولو آسمانی خواسته او نیست

بلکه شه وعقیده ومعرفت آسمانی در خور اوست وماه رمضان در کنار انواع برکاتی که دارد شاهد شاخص در اثبات حقانیت و کمال دین محمد مصطفی و عزیز وقرآن کریم است وروزه داری امت محمد (ص) در طول یک ماه نمایش شکوهمندی از بزرگی وتعالی دین است وتک تک روزه داران امت گواهان وشاهدان بر این حقانیت وبرتری هستند

وَکَذَ?لِکَ جَعَلْنَاکُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَکُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَیَکُونَ الرَّسُولُ عَلَیْکُمْ شَهِیدًا
و همان گونه [ که ] شما را امتی میانه قرار دادیم تا بر مردم گواه باشید و هم گواه بر شما باشد .(بقره /143)

چه جلایی دارد این آیین پر از آیت ونشانه که نه با فریاد و سروصدا که در سکوت سرین وسرورین ودر بستن دهان وگشودن چشم عقل ودل و در صیام رخ می دهد وماه رمضان در کنار تمرین تقوا برای امت تکرار عظمت وکمال قرآن ودین محمد(ص) بر سایر امت هاست قدر رمضان وخودرا بیشتر بدانیم



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/876/رمضان گواه کمال دين وامّت اسلام/




ادب کلید رستگاری

درخواست حذف اطلاعات
مهم ترین قصه قرآن قصه آدم است قصه ای که درآن از اکرام خدا به انسان تا اعتراض ملائک تا پاسخ عملی خداوند متعال تا عصیان وسپس فریب وتا گناه آدم وتوبه اورا در بر می گیرد وبه نوعی عصاره حیات انسان را از آغاز تا انجام در خود دارد این قصه پرعبرت در چند جای قرآن مورد توجه قرار گرفته و در دو سوره ( بقره واعراف) با تفصیل بیشتر مطرح شده است
شخصیت محوری قصه یعنی آدم از سه کرامت ویژه الهی برخوردار می شود وآن جانشینی خداوند و علم به تمام نامها وقبله گاه سجده فرشتگان گشتن است والبته آدم یک اشتباه سخت وبی ادبی ناشیانه در ندیدن اذن واجازه الهی دارد وسپس توبه ای جبران گر ورفتاری در خور ادب در اعتراف به ظلم خود می کند ومقام نخست خودرا این بار ارتقا یافته باز می یابد (بقره 30-36)

شخصیت دیگر وتاثیر گذار ماجرا خبط مهلک می کند ابتدا تکبر می ورزد و از فرمان الهی در سجده به آدم سرباز می زند وسپس این خطای بزرگ را با چند عصیان جانسوز تر ترکیب می کند ولعنت ابدی الهی را برخود می د او خداوند را متهم به اغواگری می کند وبه جای جبران خطای نخست بی ادبی را از حد می گذراند ونه تنها با فرافکنی ومسئولیت ناشناسی زیر بار عمل زشت خود نمی رود بلکه با فریب دادن آدم باطن منفور خودرا عیان می سازد وخود را رسوا می کند (اعراف/11-27)

بعداز آن ماجرا سرنوشت انسان و گره می خورد بادو منطق ودو هدف متفاوت منطق ادب آدم ومنطق ادب ناشناسی ،منطق صداقت آدم و منطق فریب و کوشش او در تحت سلطه گرفتن انسان وبه راه خود کشاندن او

چکیده قصه پرمعرفت وعبرت آدم یک چیز است وآن این که را ه سعادت ونجات دریک مهم نهفته است که آن ادب است ادب آدم را از افتادن در پرتگاه شقاوت نجات داد وبی ادبی را به ویل جهنم انداخت و ساحت ادب مراتب مختلف از ادب زبانی تا ذهنی وقلبی وعملی را در بر می گیرد ادب هم قبل از علم وهم مقدم بر ایمان است واصلا علم وایمان ثمره درخت ادبند ادب بر اخلاق نیز مقدم است لذا اگر در زمینه ای علم نداریم اعتراف به جهل ادب است اگر نقص اخلاقی داریم اعتراف به ضعف خود ادب و پایه وپله نخست اصلاح وآغاز فلاح است

ادب با وجود مطلق و عطا کننده وجود یعنی خداوند متعال خود را هیچ دیدن واذن واجازه وخشنودی اورا دائم پاییدن است و در برابر بزرگتر از خود ، پدر و مادر و پیشوا و و معلم وهر صاحب حقی ادب اظهار کوچکی وندیدن خود ولحاظ رضایت صاحب حق است وعارفان ما چه هوشمندانه این کیمیای حیات بخش را یافته اند

از خدا جوییم توفیق ادب

بی ادب محروم گشت از لطف رب

بی ادب تنها نه خود را داشت بد

بلک آتش در همه آفاق زد

از ادب پرنور گشته ست این فلک

وز ادب معصوم و پاک آمد ملک

(مثنوی معنوی دفتر اول )



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/875/ادب کليد رستگاري/




جام الست

درخواست حذف اطلاعات
مهم ترین عهد وپیمان انسان با خداوند عهد الست است عهدی که گوهر آن اعتراف به ربوبیت حضرت حق است گزارش این عهد در قرآن چنین است
و هنگامى را که پروردگارت از صلب بنی آدمنسلشان را پدید آورد ، و آنان را بر خودشان گواه گرفت آیا منپروردگار شما نیستم ؟ گفتند : آری ، گواهی دادیم . تا روزقیامت نگویید : ما از این بیخبر بودیم .(اعراف/172)


طبق این گزارش وحیانی خداوند با نوعی شهود ومکاشفه از وجود خود در حضور ذات انسان ها از آنها تصدیق خ وربوبیت خودرا می خواهد وآنان گواهی می دهند درباره این عهد وکیفیت آن چند نکته مهم مطرح است

1- شهادت وگواهی انسان ها بر ربوبیت حق با شهود همراه بوده است وآدمیان در آن مقام با حضرت حق دیدار داشته اند بدون واسطه وبدون حجاب


2- این دیدار وشهود واعتراف انسان فراتر از دریافت چشم وسخن زبانی بوده ودریافت ذاتی ووجودی واقرار وجودی بوده است یعنی انسان ها با ذات وگوهر خود خدا را شهود کرده اند وبا ذات خود این شهود را گرفته وبا عجین ساختن با حاق وجود خود آن را تصدیق کرده اند


3-با توجه به نکات قبل این دیدار تاریخی نشده چراکه در بستری فراتر از زمان ومکان رخ داده وذاتی بوده است لذا همواره در نهاد انسان حضور دارد وآدمی در ذات خود حق را می بیند وبر حقانیت حق وبالاتر ربوبیت او باجانش گواه است
4-ربوبیت خدا بعد از اصل وجود وبعد از اصل توحید است یعنی انسان در این عهد علاوه بر ربوبیت خد اوند بر وجود او واحدیت اونیز گواه بوده است لذا اصل وجود خدا وتوحید او نیز مورد شهود بوده اند وخداوند قبل از ارسال ان خود بدون واسطه خودرا به انسان نشان داده ونهاد دین را که گوهرش پذیرش ربوبیت خدا یعنی عبودیت اورا در جان است تعبیه کرده است
5- عهد دو طرف دارد ربوبیت خدا وعبودیت انسان وقتی اعتراف به ربوبیت می شود یعنی پذیرش عبودیت لذا تمام ساختار انسان بر اساس عبودیت حق سامان یافته است وچون این عهد ذاتی است وج از عبودیت حق وتن دادن به عبودیت خود نفسانی یا هر امر غیر خ وغیر حقانی خلاف سرشت وناسازگار با نهاد انسان وباعث اخلال در وجود انسان می شود واعتدال وسلامت وجود انسان در پرتو عبودیت حق تامین می شود و البته روی دیگر عبو دیت حق از غیر حق است و مفهوم دقیق حریت و نیز همین است که علی فرمود :
َلاَ تَکُنْ عَبْدَغَیْرِکَ وَ قَدْ جَعَلَکَ اللَّهُ حُرّاً
بنده دیگری مباش در حالی که خدایتتورا آزاد قرار داده است
وبه تعبیر دلنشین لسان الغیب
(من از آن روز که در بند توام آزادم )
6- باتوجه به نکات فوق حقیقی انسان در پرتو زام به عهد الست است واین عهد بندگی خدا در واقع معاهده انسان است که توام با بی نیازی است شهود حق آن قدر غنا دارد که از همه غیر او بی نیازی حاصل می شود وچه زیبا سروده این حال انسان الهی را صائب تبریزی :
در ازل دادند چون جام الست
تا ابد ما مست آن پیمانه ایم



منبع : http://m12s14.ParsiBlog.com/Posts/874/جام الست/